Σικάγο

11 1 Ο Πάρλοου και ο Μάικ κάθονταν σιωπηλοί στη φυλάχτρα. Ένα προπέτασμα καμουφλάζ από κλαδιά και χόρτα ήταν στη­ μένο μπροστά τους∙ η ίδια η φυλάχτρα είχε βάθος ενάμισι μέτρο, σκαμμένη στη μαλακιά γη και σκεπασμένη με ξύλα ριγμένα όπως όπως. Η μέρα δεν ήταν καθόλου υγρή, ούτε και η φυλάχτρα ήταν. ΟΠάρλοου και ο Μάικ είχαν μισοξαπλώσει στο στόμιο της φυλάχτρας. Ο Πάρλοου ήταν μακράν καλύτερος κυνηγός, ενώ ο Μάικ ήρθε περισσότερο για την παρέα και τη βόλτα στον καθαρό αέρα. Ο Πάρλοου κοίταξε προς τη Δύση, ο Μάικ προς την Ανα­ τολή. Ο άνεμος ερχόταν από τα δυτικά, αλλά οι πιθανότητες ήταν ίδιες: Οι πάπιες ή θα ακολουθούσαν τη φορά του ανέμου ή θα πήγαιναν αντίθετα, στην προσπάθειά τους να προσγειω­ θούν. Δεκαπέντε κράχτες ήταν μπηγμένοι στον βάλτο μπρο­ στά τους. Όχι, μπορεί να έρθουν από οπουδήποτε, σκέφτη­ κε ο Μάικ, απολαμβάνοντας τον χειμωνιάτικο ήλιο. «Ναι, όντως ζηλεύω την επιτυχία των άλλων» είπε ο Πάρ­ λοου. «Αλλά δεν φθόνησα ποτέ το επίτευγμα κανενός». «Αχά» είπε ο Μάικ. «Κάποιο γουρούνι έβγαλε πιο πολλά λεφτά από μένα» είπε