Σημειώσεις ενός πορνόγερου

ΤΣΑΡΛΣ ΜΠΟΥΚΟΒΣΚΙ 30 να μείνει κρυμμένος στο Μπρονξ ούτε μέσα σε ασανσέρ! Ποιο είναι το κόλπο σου; Πώς τα κατάφερες;» «Κύριε Χέντερσον, δεν θέλω να σας κουράσω με λεπτο­ μέρειες». «Δεν μου είπες, πώς σε λένε, μικρέ;» «Τζίμι. Τζίμι Κρίσπιν. Τζέι Σι για συντομία». «Ρε μικρέ, τι κάθεσαι και μου τσαμπουνάς; Για μαλάκες ψάχνεις;» «Ω, όχι, κύριε Χέντερσον». «Καλά τότε, ας δώσουμε τα χέρια!» Έκαναν χειραψία. «Διάολε, τα χέρια σου είναι ΠΑΓΩΜΕΝΑ! Πότε έφαγες τελευταία φορά;» «Έφαγα κάμποσες τηγανητές πατάτες με κοτόπουλο κι ήπια και μια μπίρα γύρω στις τέσσερις το απόγευμα». «Βάλε ένα ποτό να πιεις, μικρέ». Ο Χέντερσον γύρισε προς το μέρος μου. «Μπέιλι;» «Ναι;» «Θέλω όλα τα ζωντόβολα της ομάδας συγκεντρωμένα αύριο το πρωί στις δέκα στο γήπεδο. Να μη λείψει κανένας. Νομίζω ότι έχουμε να κάνουμε με το φοβερότερο πράγμα που συνέβη μετά την ατομική βόμβα. Ας φύγουμε όλοι τώρα αποδώ μέσα να πάμε για ύπνο. Εσύ, μικρέ, έχεις κάπου να κοιμηθείς;» «Βέβαια» είπε ο Τζέι Σι, μετά άνοιξε τα φτερά του και έφυγε πετώντας από τη σκάλα, αφήνοντάς μας μόνους εκεί πέρα. * * *