Πρίγκιπας και φτωχός (Η πρώτη μου λογοτεχνία)

Μια μέρα που είχε ξεμακρύνει από τη γειτονιά, βρέθηκε μπροστά σε ένα παλάτι ίδιο μ’ εκείνα που έβλεπε στα όνειρά του. Με μάτια γουρλωμένα πλησίασε, αλλά ένας φρουρός με σιδερένια πανοπλία τον έριξε κάτω. «Φύγε αποδώ, παλιοζητιάνε!» του φώναξε. Μια αυστηρή παιδική φωνή ακούστηκε τότε να τον μαλώνει: «Πώς τολμάς και του φέρεσαι έτσι; Άνοιξε αμέσως την πύλη!». Ο Τομ κοίταξε το παιδί και παραλίγο να ξεφωνίσει απ’ τη χαρά του. Τι μεταξένια ρούχα και τι κοσμήματα χρυσά, και ένα μικρό σπαθί διαμαντοστόλιστο! Ω, αυτός ήταν αληθινός πρίγκιπας!