Σκουριά και χρυσάφι: Πόρτο Λεόνε (Pocket)

[ 11 ] Να το πίνεις παρέα με ένα αγαπημένο πρόσωπο. Μια γυναίκα, έναν αδελφό, μια αδελφή. Πού πήγαν όλοι, γιατί με άφησαν μόνο; Πού είναι το αγαπημένο μου κοριτσάκι, η βασίλισσα Αυγουστίνα του Βαμβακαίικου, που την αγάπησαμόλις την είδα, μια χούφταπράγμα… Τοκορίτσι με τηνπλεξούδαως τημέση, πουόταν την κοίταζεοπατέρας, τα μάτια του πλημμύριζαν ήλιους γιατί του θύμιζε την άλλη, την αδικο- χαμένη. Η Αυγουστίνα μας, η Αυγουστίνα μου… Εκείνο το βραδάκι που προσπαθούσε να βρει ελεύθερο δρόμο για να γυρίσει στοσπίτι της κουνιάδας της, της ΕυφροσύνηςΠαλαιολόγου, το βράδυ που στην Αθήνα θα χυνόταν αδελφικό αίμα, εκείνη έτρεχε να συναντήσει το πεπρωμένο της. Που είχε δυο «κορυφές». Τον έρωτα και τον θάνατο. Μέχρι τώρα ζούσε στους πρόποδες και στις πλαγιές. Ένας άνθρωπος ίδιος με φλόγα όπως ηΑυγουστίνα δεν είναι δυνατόν ναμην αγγίξει τις κορυφές. Πίνω κι αυτή τη γουλιά στο όνομά της. Που μέσα του κρύβει όλο το χρυσάφι του Αυγούστου. Του βασιλιά του καλοκαιριού. Τη σκουριά εγώ τη στάλαξα, εκείνη ήταν από ατόφιο χρυσάφι. Σκουριά και χρυσάφι η ζωή μας.