28 ΤΑΣΟΣ ΤΕΛΛΟΓΛΟΥ εκείνα τα περίεργα κόμματα που ξεπηδούν στη Θεσσαλονίκη αλλά και ως πρόεδρος των πραγματογνωμόνων τροχαίων ατυχημάτων. Μου είπε ότι ήξερε τους δολοφόνους του παππού μου που ζούσαν ακόμη. «Θα ’θελα να πιούμε έναν καφέ». Στο καφενείο μού είπε ότι γνώριζε ότι ο πατέρας μου δούλευε στη Philips σε διευθυντική θέση και για να με φέρει σε επαφή με τους δολοφόνους του παππού μου θα έπρεπε ο πατέρας μου να προσλάβει την κόρη του, την κόρη του προέδρου του παράξενου κόμματος, στην εταιρεία. Του είπα ότι ο πατέρας μου δεν μπορούσε να προσλάβει κανέναν, ήταν πλέον συνταξιούχος. Γύρισα στον πατέρα μου που με περίμενε στο Ηλέκτρα Παλάς. Αυτός είχε βρει πρώτος τον άνδρα με το άσπρο κοστούμι, τον πατέρα του, να πνίγεται μέσα στο αίμα. Ύστερα από τη φυγή του από τη Θεσσαλονίκη απέφευγε τις διανυκτερεύσεις στην πόλη. Αυτό το κοινό μας ταξίδι ήταν το τελευταίο του πριν πεθάνει. Του μίλησα για τις ανακαλύψεις μου μέσα στη μέρα και μετά θέλησα να του μιλήσω για τους δύο δράστες: Ο ένας είχε Γερμανίδα γυναίκα που την πήρανε όμηρο μέχρι να «τελειώσει» τη δουλειά, ο άλλος έγινε πληροφοριοδότης της Ασφάλειας μετά το 1947 και έφερνε στις αρχές της δεκαετίας του ’60 τα πρώτα αδασμολόγητα αμάξια Zoll από τη Γερμανία, ένα προνόμιο που το μεταπολεμικό καθεστώς έδινε μόνο σε λίγους και ημετέρους.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=