ΠΑΤΡΙΔΟΓΝΩΣΙΑ 21 υποπρόξενος στο Ελληνικό Προξενείο Θεσσαλονίκης την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα. Οι Βέλγοι είχαν αποκτήσει το δικαίωμα να ηλεκτροδοτούν την πόλη χάρη σε μία συμφωνία με τους Οθωμανούς, ο Μεταξάς όμως που φοβήθηκε μία γερμανική ή ιταλική εξαγορά κρατικοποίησε την εταιρεία το 1940. Ο Τάσος ήταν ένας αυστηρός άνθρωπος. Πρώτα απ’ όλα απέναντι στον εαυτό του. Ήταν αυταρχικός και χρησιμοποιούσε τα χέρια του όταν δεν είχε άλλα επιχειρήματα. Μία φορά ο πατέρας μου έφαγε από το πιάτο του σκύλου και ο Τάσος που ήταν υποχόνδριος τον έλιωσε στο ξύλο. Τα παιδιά του δεν μπορούσαν να πηγαίνουν σε εποχές επιδημιών σε παιδικά πάρτι και ενίοτε τους απαγορεύονταν να παίζουν με τα χιόνια. Είχε μανία με τα φωτογραφικά υγρά, είχε δικό του εργαστήριο μέσα στο σπίτι και πήγαινε συχνά για κυνήγι. Μέσα στο σπίτι της οδού Γραβιάς υπήρχε δωμάτιο που ήταν ταυτόχρονα φωτογραφικό εμφανιστήριο, ηλεκτρολογικό γραφείο και οπλοστάσιο. Εκεί έφτιαχνε κεραίες ραδιοφώνου επιτραπέζιες και εκεί φύλαγε τα υγρά για τις εμφανίσεις των φωτογραφιών. Για τα παιδιά ήταν ένας χώρος απαγορευμένος. Όταν παντρεύτηκε τη γιαγιά μου, τη Σιμόν, ο πατέρας της διαφώνησε λέγοντάς της «θα υποφέρεις στα χέρια του Μικρασιάτη». Μέσα στην Κατοχή, οι γονείς της έφυγαν από το σπίτι της Γραβιάς που ήταν προικώο, αφού πρώτα φιλοξένησαν
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=