Πράκτορας δίχως άδεια 3: Ο τελευταίος επιζών

[ 27 ] μια στιγμή, το έβαλε τελικά στο ψυγείο. Έτσι, δεν το έκρυβε ακριβώς, αλλά δεν το άφηνε και σε κοινή θέα. Αναστενάζοντας βγήκε στον διάδρομο και πήγε στο δω- μάτιό του. Βρήκε τον Σαμ να παίζει κάποιο παιχνίδι στον υπολογιστή του. Όταν μπήκε ο Κίερον, σήκωσε το βλέμμα και τον κοί- ταξε. «Όλα καλά;» «Η μαμά έχασε τη δουλειά της». Ο Σαμ ανασήκωσε τους ώμους. «Όπως είπα νωρίτερα: Ο μπαμπάς μου έχει χάσει ένα κάρο δουλειές. Η κατάσταση έφτασε σε σημείο να γυρίζει σπίτι και να λέει: ‘‘ Έχασα τη δουλειά μου’’ κι εμείς να του απαντάμε:‘‘Πίσω απ’ το ψυγείο κοίταξες;’’ Είχε γίνει κάτι σαν οικογενειακό τελετουργικό». Έκανε μια παύση. «Θα βρεθεί η άκρη, μην ανησυχείς». Ο Κίερον κούνησε το κεφάλι. «Δούλευε σ’ αυτή την εται- ρεία χρόνια – όχι μερικές μέρες, όπως ο μπαμπάς σου. Δεν της έχει ξανασυμβεί κάτι τέτοιο. Δεν την έχω ξαναδεί έτσι». « Ίσως είναι απλώς ένα σημάδι πως ήρθε ο καιρός για αλ- λαγή». Ο Κίερον σήκωσε το χέρι. «Κι αυτό εδώ ίσως είναι ένα σημάδι να το βουλώσεις πριν σε σφαλιαρίσω». «Τίμιο. Πιάσε το άλλο χειριστήριο κι έλα να παίξουμε πα- ρέα. Θ’ αλλάξω τη ρύθμιση σε διπλό». Καθώς ο Κίερον ετοιμαζόταν να πάρει μια καρέκλα και να κάτσει δίπλα στον Σαμ, χτύπησε το κινητό του. Το έβγαλε από την τσέπη και κοίταξε την οθόνη. «Μήνυμα από την Μπεξ» είπε. «Δώσ’ μου ένα λεπτό». «Πάει λίγος καιρός που δεν την έχω δει. Πώς είναι οΜπρά- ντλεϊ;»