Πράκτορας δίχως άδεια 3: Ο τελευταίος επιζών

[ 18 ] « Ίσως» είπε διαλέγοντας με προσοχή τα λόγια του «η μητέ- ρα σου να σε άφηνε να μείνεις στο δικό μας διαμέρισμα. Θέλω να πω, το ν’ αλλάξεις σχολείο τόσο αργά σίγουρα θα επηρεάσει τους βαθμούς σου. Στο πάτωμα του δωματίου μου έχει χώρο κι είμαι σίγουρος πως η δική μου μητέρα δε θα ’χε πρόβλημα». «Πιστεύεις πραγματικά πως είναι εφικτό κάτι τέτοιο;» ρώτησε ικετευτικά ο Σαμ. «Ναι, φυσικά. Θες να τη ρωτήσω;» «Σε παρακαλώ, ναι». Ο Κίερον παρατήρησε πως ο λαιμός τού Σαμ κουνιόταν σαν να προσπαθούσε να καταπιεί. Έδωσε στον φίλο του το ποτήρι με το νερό κι εκείνος ήπιε μια γουλιά ανακουφισμένος. «Να ξέρεις όμως» είπε ο Σαμ «ότι δε θα πηγαίνω εγώ σχο- λείο κι εσύ θα μένεις στο σπίτι να μελετάς». «Μην ανησυχείς, θα βρούμε και γι’ αυτό μια λύση». «Τι λες να κάνεις όταν τελειώσει το σχολείο;» ρώτησε ξαφ- νικά ο Σαμ. «Ξέρω γω; Θ’ αράζουμε παρέα μάλλον». Ο Κίερον ξαφνι- κά κατάλαβε τι ρωτούσε ο φίλος του. «Α, εννοείς αφού απο- φοιτήσουμε !» «Ναι». Ο Σαμ ανασήκωσε αδιάφορα τους ώμους. «Έχεις σκεφτεί να σπουδάσεις κάπου;» «Έτσι κι έτσι. Δυσκολεύομαι να βρω κάτι με το οποίο θα ’θελα ν’ ασχοληθώ. Κάποια στιγμή μού πέρασαν απ’ το μυα- λό οι κινηματογραφικές σπουδές ή η ψυχολογία ίσως». «Ψυχολογία… καλή ιδέα. Να προσπαθήσεις να εξηγήσεις τον σκοτεινό, εφηβικό τρόπο σκέψης μας». «Γιατί ρωτάς;» «Να, σκεφτόμουν…» Ο Σαμ ακουγόταν ασυνήθιστα δι-