Πράκτορας δίχως άδεια 3: Ο τελευταίος επιζών

[ 14 ] «Παρεμπιπτόντως, το δεύτερο ανέκδοτο πιάνει μόνο αν ο άλλος ξέρει πως υπάρχει τέτοια μάρκα ουίσκι». «Νόμιζα πως όλοι το ήξεραν». «Στον δικό σου κόσμο ίσως». Ο Σαμ ανασήκωσε ξανά τους ώμους. «Ο θείος Μπιλ μόνο τέτοιο πίνει. Κάθε Χριστούγεννα όλη η οικογένεια του κάνει δώρο ένα μπουκάλι… Για να το πω πιο σωστά, κάθε μέλος της οικογένειας του κάνει δώρο ένα μπουκάλι, όχι ένα όλοι μα- ζί. Το ίδιο και στα γενέθλιά του. Έτσι, βασικά είναι καλυμ- μένος για όλη τη χρονιά». Έκανε μια παύση. «Οκέι, ένα άλογο μπαίνει σ’ ένα μπαρ και λέει:“Βάλε μου μια μισόλιτρη μπίρα, αν έχεις την καλοσύνη”. Ο μπάρμαν τρίβει κατάπλη- κτος τα μάτια του και λέει:“Τι στο…Μόλις μίλησες;”. Απα- ντά το άλογο: “Ναι, γιατί;”. Κι ο μπάρμαν λέει: “Μα είναι απίστευτο! Δεν έχω ξαναδεί ποτέ άλογο να μιλάει! Ξέρεις, αξίζει να πας στο τοπικό τσίρκο. Με τις ικανότητες που έχεις θα σε λατρέψουν !” Και απαντάει το άλογο:“Γιατί, χρειάζονται υδραυλικό;”» Αυτή τη φορά ο Κίερον χαχάνισε. «Ναι, οκέι, καλό. Μου άρεσε». «Λέω να φτιάξω ένα σάιτ: Τα καλύτερα ανέκδοτα στον κόσμο μ’ ένα άλογο που μπαίνει μέσα σ’ ένα μπαρ». «Πόσα έχεις μαζέψει ως τώρα;» Ο Σαμ μόρφασε. «Μόλις τα άκουσες». «Μόνο τρία;» «Θα μπορούσα να επεκταθώ και σε άλλα ζώα. Μια αρκού- δα μπαίνει σ’ ένα μπαρ…» «Μη» τον διέκοψε ο Κίερον. «Μην το κάνεις». «Έλα, άσε με να το πω αυτό. Λοιπόν, η αρκούδα μπαίνει