Ο μυστηριώδης επισκέπτης

11 Κ ε φα λ α ι ο 1 Η πολυαγαπημένη μου γιαγιά δούλευε όλη της τη ζωή ως καμαριέρα κι εγώ ακολουθώ τα βήματά της. Τρό- πος του λέγειν, βέβαια. Δεν θα μπορούσα να ακολουθώ κυριολεκτικά τα βήματά της, επειδή η γιαγιά δεν κάνει άλλα βήματα, όχι πια. Πέθανε λίγο πάνω από τέσσερα χρόνια πριν, όταν ήμουν είκοσι πέντε χρονών (ήτοι ένα τέταρτο του αιώνα), αλλά και από πιο πριν είχε σταματήσει απότομα να περπατάει καθώς αρρώστησε ξαφνικά, γεγονός που με γέμισε θλίψη. Το θέμα είναι ότι η γιαγιά μου είναι νεκρή. Έφυγε από τη ζωή, αλλά δεν την ξεχνώ, ποτέ δεν την ξεχνώ. Τώρα τα πόδια μου ακολουθούν τον δικό τους δρόμο, και πάλι με- ταφορικά μιλώντας, αλλά χρωστάω ευγνωμοσύνη στην αεί- μνηστη γιαγιά μου, που με έκανε αυτή που είμαι σήμερα.