16 Ο ΚΥΡΙΟΣ ΣΟΥΓΛΕΣ Ο κύριος Σουγλές ήταν ο δικηγόρος του μπαμπά τα τελευταία σαράντα χρόνια. Μεγάλωσαν μαζί, δούλεψαν μαζί, έκαναν τις ρεμούλες τους μαζί. Ο κύριος Σουγλές ήξερε όλα τα κόλπα του μπαμπά και τα σουσούμια του. Κατά καιρούς μάλωναν γερά, ο μπαμπάς χτυπούσε την πόρτα του δικηγορικού γραφείου κι έφευγε τσαντισμένος, έκαναν να μιλήσουν μέρες. Κάτι γινόταν πάντα και τα ξαναβρίσκανε. Μου έδιναν την εντύπωση πως παράβγαιναν σε κάτι, μα δεν ήξερα να πω σε τι. Έμοιαζε πιο πολύ με στοίχημα. Ο μπαμπάς τζόγαρε διαρκώς στην τύχη του, τον έτρεφαν οι αλλαγές και τα σκαμπανεβάσματα. Ο κύριος Σουγλές ήταν ο πρεσβευτής της σταθερότητας. Η ζωή χρειάζεται πλαίσιο, διακήρυσσε, να ξέρεις κάθε στιγμή τα όρια, πού πατάς και πού βρίσκεσαι. Ο μπαμπάς σήκωνε τους ώμους παιχνιδιάρικα, βαριόταν ν’ απαντήσει. Καμιά φορά ορμούσε κατά πάνω του φωνάζοντας «μπουουου, ρε», χωρίς άλλη κουβέντα ή επιχείρημα. Ο κύριος Σουγλές με συμπαθούσε. Μου τηλεφώνησε για να μου πει τα τελευταία νέα. – Αυτό ήταν, τελείωσε.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=