Ο Μικρός Πρίγκιπας

18 τε τρομαγμένο ούτε πεθαμένο από την κούραση, την πείνα και τη δίψα. Δεν έμοιαζε καθόλου με χαμένο παιδί μέσα στην έρημο, μίλια και μίλια μακριά από τον κόσμο. Όταν επιτέλους βρήκα τη λαλιά μου, κατάφερα να ψελλίσω: – Μα… τι γυρεύεις εδώ πέρα; Τότε μου ξανάπε λέξη λέξη σαν να μιλούσε για κάτι πολύ σοβαρό: – Σας παρακαλώ… ζωγράφισέ μου ένα προ­ βατάκι… Όταν δεν καταλαβαίνεις τι σου γίνεται, θες δε θες υπακούς. Όσο παράλογο κι αν μου φαινόταν, χιλιάδες μίλια μακριά από κάθε κατοικημένη γη και με κίνδυνο θανάτου από πάνω, έβγαλα από την τσέπη μου ένα φύλλο χαρτί κι ένα στιλό. Θυ­ μήθηκα όμως τότε πως είχα ξεσκολίσει προπά­ ντων τη γεωγραφία, αλλά ακόμα την ιστορία, την αριθμητική και τη γραμματική, κι αναγκάστηκα να ομολογήσω –λιγάκι εκνευρισμένος– στο αν­ θρωπάκι πως δεν ήξερα να ζωγραφίζω. Εκείνος μου απάντησε:

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=