7 Μερικές φορές σκέφτομαι το Τέγιεν. Τότε το βλέπω ολοκάθαρα μπροστά μου. Ο κόσμος βγαίνει από το σουπερμάρκετ Kiwi κρατώντας σακούλες με ψώνια, σπρώχνει καροτσάκια μέσα στα χιόνια, τρέχει στο σχολείο με τις σάκες να κοπανάνε στην πλάτη· και στο μεγάλο διάλειμμα ο επιστάτης στέκεται δίπλα στην κολόνα της αυλόπορτας και καπνίζει. Ύστερα το χιόνι λιώνει και τα χριστουγεννιάτικα δέντρα κείτονται ξερά και καφετιά μπροστά στις πολυκατοικίες, και τα γκαζόν πρασινίζουν και γεμίζουν πικραλίδες κι έτσι συνεχίζεται η ζωή, οι άνθρωποι προχωρούν, παραπατούν και ξαναβρίσκουν τον δρόμο τους, μωρά γεννιούνται, γέροι πεθαίνουν και στο μεγάλο διάλειμμα ο επιστάτης ακουμπάει στην κολόνα της αυλόπορτας και φυσά τον καπνό ψηλά στον ουρανό. Τότε με σκέφτεται. Τα είχε καταλάβει όλα, το ξέρω πια. Τότε σηκώνει το βλέμμα πάνω απ’ τις στέγες και θυμάται τα πάντα.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=