Ο βάλτος των χαμένων ψυχών
S U S A N N E J A N S S O N 26 χαρούμενη μελωδία, την τραγουδιστή φυγή που πραγματικά αγα πούσε πριν αλλάξουν τα πάντα, πριν μετατραπεί στη μνήμη της σε στριγκό γέλιο, σε απειλητική προειδοποίηση για όσα έμελλε να έρθουν. Τώρα που σκεφτόταν σε τι ετοιμαζόταν να ριχτεί, ένιωθε πα ράτολμη στα όρια της ηλιθιότητας. Ήταν σαν να είχε ξεπεράσει ένα όριο σπρωγμένη από κάποιου είδους ψυχαναγκασμό, χωρίς να είναι σωστά προετοιμασμένη. Στρέφοντας το βλέμμα προς τα δυτικά, μπορούσε να δει τους στύλους του δικτύου μεταφοράς ρεύματος να υψώνονται πάνω από τη βλάστηση. Ήταν οι ίδιοι στύλοι που υπήρχαν και έξω από το παράθυρο της παλιάς της κρεβατοκάμαρας, οι στύλοι που κάποτε αποτελούσαν σημείο αναφοράς και την έσωζαν κάθε φο ρά που έχανε τον δρόμο της εκεί έξω. Η σκέψη ήταν σχεδόν αδια νόητη: Αν απλώς ακολουθούσε τους στύλους, θα έφτανε εκεί, στο σημείο όπου όλα άρχιζαν και τέλειωναν.
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=