Ο ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΜΑΤΑΡΟΑ 179 19 Αυγούστου 1939. Αστυνομικός έλεγχος διαβατηρίων – Πειραιεύς. Είσοδος. Τέλος Με 2.650 γαλλικά φράγκα και 30 λιρέτες στην τσέπη, αυτός ο 27χρονος νέος με τις συνεχείς τάσης φυγής που σημάδεψαν όλη του τη ζωή σφραγίζει επιτέλους το διαβατήριό του στον γαλλικό συνοριακό σταθμό της Μοντέν κατά την είσοδό του στη Γαλλία. Εδώ πια δεν είναι Ελλάδα. Εδώ δεν υπάρχουν ούτε γνωστοί, ούτε προστάτες, ούτε η ασφάλεια που προσφέρει η οικογένεια. Εδώ είναι η πραγματικότητα, το αληθινό μέτρημα του εαυτού μας. Βρίσκεσαι στις Γαλλικές Άλπεις, σε υψόμετρο 1.050 μέτρων και έχεις ταξιδέψει δύο ημέρες από το Μπρίντιζι όπου σε άφησε το Πατρίς, άλλαξες τρένα στην Μπολόνια και στο Τορίνο. Μέχρι το βράδυ θα έχεις φθάσει στον Gare de Lyon. Είναι βράδυ Δευτέρας 4 Ιουλίου και να τος ο Νίκος, 27 χρόνων, με όλα του τα υπάρχοντα, τα όνειρα, τα σχέδια, καλλιτεχνικά ή μη, κλεισμένα καλά σε μία βαλίτσα που κουβαλάει σχεδόν μια βδομάδα τώρα, στέκεται στη σκεπαστή αποβάθρα, με τσαλακωμένα τα ρούχα, σβησμένο το γεμάτο αυτοπεποίθηση χαμόγελο, μπορεί και όχι, οπωσδήποτε λίγο σαστισμένος, μόνος ανάμεσα στους ταξιδιώτες που απομακρύνονται βιαστικά σίγουροι για τη διαδρομή τους. Έξω ψιλοβρέχει, η θερμοκρασία δεν είναι πάνω από 12-15 βαθμούς, «Γιατί αυτή η κακοκαιρία;» θα αναρωτηθεί στην πρώτη σελίδα της η Figaro, «Πέθανε το Γκολφ στρημ;» Η ίδια ιστορία εδώ και ογδόντα χρόνια. Η Γαλλία που υποδέχεται τον Νίκο Μπαλόγιαννη ακριβώς δεκατέσσερις μήνες πριν ξεσπάσει ο πόλεμος, δείχνει να προσπαθεί να αγνοήσει όσο μπορεί τα σύννεφα που μαζεύονται, πέρα από αυτά που εμποδίζουν μέρες τώρα τον ήλιο να βγει στο Παρίσι. Τα πρωτοσέλιδα εκείνης της ημέρας ασχολούνται με τα αποτελέσματα της μεγάλης Ιπποδρομιακής κούρσας για το βραβείο
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=