Ο ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΜΑΤΑΡΟΑ 177 έστω ένα κομμάτι γης ενός χωριού εφτακοσίων κατοίκων μέσα στην απεραντοσύνη της γαλλικής υπαίθρου; Ένα όνομα που προφανώς είχε χαθεί από τη μνήμη των ανθρώπων, τώρα που ο Νίκος και πιθανότατα και η Μουν δεν υπάρχουν πια, και που από αυτό έχουν μείνει μόνο κάτι ξεφτίδια κολλημένα σε έναν οίκο ευγηρίας, κάπου σαράντα χιλιόμετρα μακριά από το Ρουσσέ; Και όμως, ήταν εκεί: Στον χάρτη Μισλέν, κοιτώντας προσεκτικά, στο μέσο περίπου των τριάμισι χιλιομέτρων που χωρίζει το Ρουσσέ από το Πενιέ, σε ένα μικρό δρομάκι που ο χάρτης Μισλέν το ονόμαζε οδό Σιδηροδρόμου, μπορούσες να διακρίνεις τη λέξη Κανταγκάι, χωρίς να είναι σαφές αν επρόκειτο για την ονομασία ενός τμήματος του δρόμου ανάμεσα σε δυο διασταυρώσεις ή για το όνομα ολόκληρης της περιοχής. Αλλά αυτό μικρή σημασία είχε. Το Κανταγκάι αυτό, περίπου 90 μέτρα από τις χορταριασμένες σιδηροδρομικές γραμμές, κοντά στον ποταμό Αρκ και τους δυο παραποτάμους του, σχεδόν δίπλα στον επαρχιακό δρόμο και ανάμεσα στα δυο χωριά, κούμπωνε τέλεια το παζλ όλων των πληροφοριών που είχε σκορπίσει ο Νίκος εδώ κι εκεί στα 27 μέτρα που διένυσε με το μολύβι του στα τρία χρόνια της Κατοχής. Δυστυχώς το τοπίο είχε σίγουρα αλλάξει πολύ μέσα σε αυτά τα ογδόντα χρόνια. Η περιοχή στα νότια του Ρουσσέ αποτελεί πλέον μέρος της «οδού υψηλής τεχνολογίας», ενός ευρωπαϊκού σχεδίου για την τεχνολογική ανάπτυξη, ενός είδους νοτιοευρωπαϊκής Silicon Valley που ξεκινάει από την Ισπανία για να καταλήξει στην Ιταλία. Κοιτάζοντας από ψηλά χάρη στον δορυφορικό χάρτη της Google βλέπεις αναπτυγμένα σε όλη την περιοχή κτίρια εταιρειών με ονόματα: Ducourneau Logistique, NAOS Les Laboratoires, El Cactus Communications. H ένδειξη Κανταγκάι στον χάρτη Μισλέν βρισκόταν ακριβώς ανάμεσα στις εγκαταστάσεις της Eurotranspharme και της Axe Solutions. Παρ’ όλα αυτά, σε μια virtual περιήγηση μέσω street view μπορεί ακόμη και τώρα να διαπιστώσει κανείς ότι το μπετόν και η άσφαλτος δεν έχουν κυ
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=