174 ΝΙΚΟΣ ΑΜΑΝΙΤΗΣ ο ήλιος πέφτει κατακόρυφα. Στη δεύτερη φωτογραφία, οι δυο τους πάλι, σε έναν εξοχικό χωματόδρομο. Ο Νίκος φοράει τα ίδια ρούχα, η αριστερή τσέπη του πουκαμίσου έχει βαρύνει από τα τσιγάρα, ίσως και τον αναπτήρα, το πουκάμισο γέρνει και έχει ανοίξει ως τη μέση του στήθους, από μέσα φοράει μια λευκή φανέλα. Η Μουν φοράει ένα λευκό φουστάνι που από τον μαΐστρο έχει κολλήσει στα πόδια της και μοιάζει με παντελόνι που φθάνει ακριβώς κάτω από τα γόνατα, και μία σκουρόχρωμη κοντομάνικη μπλούζα με λευκό γιακά, δεμένη με σκούρα ζώνη. Είναι και οι δυο αγκαλιασμένοι από τους ώμους και κοιτάνε με ευθυμία το απλωμένο αριστερό χέρι του Νίκου που κρατάει ένα ζευγάρι προφανώς σπασμένα σανδάλια. Είναι ξυπόλυτος. Οι σκιές έχουν μακρύνει πολύ πίσω τους, ο ήλιος βασιλεύει. Αίσθηση ξεγνοιασιάς. Υπάρχει και μια άλλη φωτογραφία, τρεις γυναίκες, στον ίδιο δρόμο, την ίδια μέρα αν κρίνουμε από τα ρούχα της Μουν. Στέκονται πίσω από ένα λαντό όπου μέσα του ξεχωρίζουμε ένα τροφαντό αγοράκι, προφανώς είναι ο Εμμανουέλ. Μια νέα γυναίκα με όμορφα χαρακτηριστικά που δεν μπορεί να είναι άλλη από τη Φρανσουάζ, κοιτάζει τρυφερά το βρέφος ενώ η Μουν και η μεγαλύτερη κυρία στη μέση, αυτή με τον μπερέ, που δεν μπορεί να είναι άλλη από τη βασίλισσα μητέρα, χαμογελάνε στον φακό. Είναι και οι τρεις αγκαλιασμένες και είναι Αύγουστος του 1939. Ρουσσέ, Αύγουστος του 1939: Τρία χρόνια πριν, το 1936, δεν είχε πάνω από 700 κατοίκους. Το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς, η εφημερίδα της Ντιζόν Le Progrès de la Côte-d΄Or, δημοσίευε, Η Μουν και ο Νίκος, Κανταγκάι, Αύγουστος του ’39. Τρεις βδομάδες πριν ξεσπάσει ο πόλεμος.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=