172 ΝΙΚΟΣ ΑΜΑΝΙΤΗΣ Εκεί βρισκόταν η μόνη πληροφορία που πατούσε σε στέρεο έδαφος και δεν μπορεί, θα είχε αφήσει ένα ίχνος στον χάρτη. Δεν είχε. Η πρώτη έρευνα για το Κανταγκάι στο αναπόφευκτο Google, δεν έδωσε τίποτε. Μια Osteria dei Cantagaï κοντά στο κακόφημο Σαλό, στην Ιταλία, και, ναι, λες και η Ιστορία μου έβγαζε τη γλώσσα από την πρώτη στιγμή, έναν οίκο ευγηρίας στη νότια Γαλλία. Αντίθετα, το Ρουσσέ ήταν εκεί, καταγεγραμμένο στον χάρτη, και μάλιστα όχι μία αλλά πέντε φορές. Τα τέσσερα από αυτά τα Ρουσσέ βρίσκονταν στη νότια Γαλλία, αλλά ένα έμοιαζε πιο πιθανό να είναι το χωριό των αναμνήσεων και ο τόπος των ονείρων του Νίκου: Ήταν το νοτιότερο, βρισκόταν πιο κοντά στη Μασσαλία, ένα ποτάμι (Arc) και δυο παραπόταμοι (Verdalaï και Foux) κυλούσαν κοντά του, παλιές σιδηροδρομικές γραμμές περνούσαν από τον σταθμό του. Το Ρουσσέ είναι ένα χωριό της περιφέρειας των εκβολών του Ροδανού, 16 χιλιόμετρα μακριά από το Αιξ-αν-Προβάνς και 46 από τη Μασσαλία. Βρίσκεται σε ένα οροπέδιο της κοιλάδας του Ροδανού κοντά στους πρόποδες του Σαιντ-Βικτουάρ, ενός βουνού από ασβεστόλιθο στα βόρεια του χωριού, που το ορίζει με τον όγκο του και τις γυμνές κορφές του και το προστατεύει από τον μαΐστρο ‒ εκεί τον λένε μιστράλ. Πρόκληση για τους ζωγράφους με τη δεσπόζουσα παρουσία της σε όλη την περιοχή, η «Αγία Νίκη» έγινε γνωστή σε όλον τον κόσμο ως βασικό θέμα σε περίπου ογδόντα πίνακες του Πωλ Σεζάν, που τη ζωγράφιζε από το ατελιέ του ή το σπίτι του στο Αιξ. Με περίπου 5.000 κατοίκους σήμερα, το Ρουσσέ παραμένει ένας τόπος αγροτικός που ζει και αναπτύσσεται χάρη στ’ αμπέλια του και τους ελαιώνες του, αν και η τεχνοβιομηχανική ζώνη στα νοτιοδυτικά του έχει αλλάξει κάπως τον αμιγώς αγροτικό του χαρακτήρα. Ένα σωρό μικρά χωριά, σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων το ένα από το άλλο, το περικυκλώνουν εδώ και αιώνες: Τρετς, Φυβώ, Πυϊλουμπιέ, Πενιέ.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=