Ο ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΜΑΤΑΡΟΑ 171 όλα τα χρόνια της Κατοχής; Τη βρήκε, την είδε, της μίλησε; Της άγγιξε το χέρι, έστω φευγαλέα, έστω για πολύ λίγο; Το Κανταγκάι δεν υπάρχει πια Τα στοιχεία που είχα από την πρώτη βιαστική ανάγνωση του χειρογράφου ήταν ελάχιστα: ένα όνομα κι αυτό υποκοριστικό. Ένα υποκοριστικό, κι αυτό εξαφανισμένο από το σύγχρονο γαλλικό ονοματολόγιο. Το έτος γέννησής της: 1920 (Κώστας Πάγκαλος το 1939: «Αυτό το δεκαεννιάχρονο κορίτσι μια μέρα θα κάνει καταπληκτικά πράγματα»). Ασχολιόταν με τη ζωγραφική, άρα πιθανότατα ήταν φοιτήτρια της École des Beaux-Αrts. Και το καλοκαίρι του ’39, η μητέρα της, ο παππούς της και ένα ανδρόγυνο, ο Ροζέ και η Φρανσουάζ, που ήταν η αδελφή της ή ο αδελφός της και είχαν ένα βρέφος, τον Εμμανουέλ, γεννημένο εκείνη τη χρονιά (15/8/44: «…ο Εμμανουέλ, που τώρα πρέπει να ’ναι πέντε χρονών…») κατοικούσαν σε μια περιοχή της νότιας Γαλλίας, το Κανταγκάι, κοντά σε ένα μικρό χωριό που το έλεγαν Ρουσσέ. Αποκεί έπρεπε να ξεκινήσω. Η πλατεία Δημαρχείου του Ρουσσέ, αρχές του 1900.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=