Οχτώ ντετέκτιβ

Ο Χ Τ Ω Ν Τ Ε Τ Ε Κ Τ Ι Β 25 Ο Χένρι σήκωσε τους ώμους. «Ωραία, είμαι οξύθυμος. Αυτός ήταν ο λόγος που δεν ήθελες να με παντρευτείς;» «Όχι μόνο. Αλλά κι αυτό δεν βοήθησε». «Έπινα πολύ εκείνο τον καιρό». «Ήπιες πολύ και στο φαγητό». «Όχι πολύ. Όχι όπως τότε». «Προφανώς όμως ήταν αρκετό». Ο Χένρι αναστέναξε. «Αν ήθελα να σκοτώσω τον Μπάνι, θα το είχα κάνει με κάποιο καλύτερο τρόπο». «Χένρι, ξέρω ότι ήσουν εσύ. Το ξέρουμε και οι δύο ότι ήσουν εσύ. Για τι πράγμα ακριβώς προσπαθείς να με πείσεις; Ότι έχω τρελαθεί;» «Θα μπορούσα να πω κι εγώ το ίδιο, έτσι δεν είναι;» «Όχι, δεν θα μπορούσες». Η Μέγκαν πήρε το μικρό μαχαί- ρι και το κάρφωσε στο μπράτσο της πολυθρόνας. Η λεπίδα διαπέρασε την ταπετσαρία και μπήχτηκε στο ξύλο. «Ο Μπάνι είναι πάνω μέσα στα αίματα κι εμείς καθόμαστε εδώ και μα- λώνουμε. Τι θα σκεφτούν οι αστυνομικοί όταν μάθουν πώς περάσαμε το απόγευμα;» «Όλα αυτά είναι σαν κακό όνειρο». Η Μέγκαν έκανε μια ενοχλημένη γκριμάτσα. «Άλλη μια φτη- νή παρομοίωση». «Κοίτα, αν τελικά περάσουμε έτσι το απόγευμα, θα ήθελα να έχω ένα ποτό στο χέρι μου. Θέλεις κι εσύ;» «Είσαι άρρωστος» είπε η Μέγκαν. Και ο Χένρι έβαλε ένα ουίσκι. Μισή ώρα αργότερα δεν είχε αλλάξει τίποτα. Είχαν επανεξε- τάσει την κατάσταση κάμποσες φορές χωρίς να καταλήξουν πουθενά.