ÉRIC CHACOUR 12 Γιατί όχι… ένα γαϊδούρι; Θεώρησες καλό να δικαιολογήσεις την επιλογή σου: κάνει λιγότερο θόρυβο. Το βεβιασμένο γέλιο του πατέρα σου φανέρωνε πως η απάντησή σου δεν ήταν αποδεκτή. Εκτός κι αν προσπαθούσε να πείσει τον εαυτό του πως αστειευόσουν. Η Νεσρίν πήρε μια τούφα από τα μαύρα της μαλλιά και την τύλιξε γύρω από τον δείκτη της – έκανε αυτή την κίνηση κάθε φορά που προσπαθούσε να πάρει τον λόγο. Προφανώς πεπεισμένη πως με λίγη επιμονή θα κατάφερνε μέχρι το τέλος του απογεύματος να βρίσκεται στο τιμόνι του κόκκινου κάμπριο, επανέλαβε με ακόμα μεγαλύτερο ενθουσιασμό: – Εγώ θέλω το κόκκινο, μπαμπά! Με την οροφή που ανοίγει! Το βλέμμα του πατέρα σου σε έκανε να καταλάβεις πως εξακολουθούσε να περιμένει την απάντησή σου. Για να τον ικανοποιήσεις, πέταξες στην τύχη: – Θα ήθελα εκείνο το μαύρο, εκεί πέρα. Εκείνο που είναι σταματημένο στη γωνία. Ο πατέρας σου ξερόβηξε για να καθαρίσει τη φωνή του· μπορούσε να προχωρήσει με την επίδειξή του: – Έχεις δίκιο, είναι ένα ωραίο αμερικάνικο. Μια Κάντιλακ. Το ξέρεις πως είναι ακριβό; Θα πρέπει
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=