Όσα δεν γνωρίζατε για τον ευρωπαϊκό μεσαίωνα 500-1500

20 ΟΣΑΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΑΤΕ… Βασιλεύει, αλλά δεν κυβερνά Μετά τον θάνατο του Καρλομάγνου και ειδικότερα από τα μέσα του 9ου αιώνα, η παρακμή της μεγάλης του αυτοκρατο­ ρίας ήταν ραγδαία. Η βασιλική εξουσία εξασθένησε και έτσι οι κόμητες εκμεταλλεύτηκαν τις περιστάσεις και απέκτησαν πλήρη αυτονομία στις περιοχές τους. Έτσι, το κράτος κατα­ κερματίστηκε σε πολλές επικράτειες, οι οποίες συνδέονταν με τον βασιλιά τυπικά με τον ασθενή δεσμό του όρκου υπο­ τέλειας. Είναι χαρακτηριστικό ότι, όταν στα τέλη του 10ου αιώνα (987) ο Ούγος Καπέτος στέφθηκε βασιλιάς της Γαλλίας, τα βασιλικά εδάφη ήταν περιορισμένα στην περιοχή του Πα­ ρισιού και της Ορλεάνης, ενώ οι μεγάλοι φεουδάρχες, όπως οι δούκες της Ακουιτανίας, της Βουργουνδίας, της Νορμαν­ δίας, της Βρετάνης και οι κόμητες της Φλάνδρας, της Καμπα­ νίας, της Ανδεγαυίας κ.λπ., ήταν πολύ ισχυροί, μερικοί μά­ λιστα πιο ισχυροί από τον βασιλιά. Ακόμα και στο βασιλικό φέουδο οι υποτελείς του ηγεμόνα συμπεριφέρονταν ως ληστές, προβάλλοντας εμπόδια στις μετακινήσεις του, απαιτώντας λύτρα από τους ταξιδιώτες και τρομοκρατώντας τους χωρικούς και τον κλήρο. 8 Όνομα και πράμα; Στον Μεσαίωνα συνηθιζόταν να χαρακτηρίζουν τους βασιλιά­ δες με παρατσούκλια. Μερικά παραδείγματα για τους Λουδο­ βίκους, που είχαν πλούσιο «ρεπερτόριο»: • Λουδοβίκος Α ’ ο Ευσεβής ή Αγαθός, βασιλιάς των Φράγκων. • Λουδοβίκος Β ’ οΝέος, βασιλιάς της Ιταλίας και τωνΦράγκων. • Λουδοβίκος Β ’ ο Τραυλός, βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων (Γαλλία).