ΟΠΩΣ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ 23 Μ’ έναν μικρό καγχασμό, η Έιπριλ πληκτρολόγησε «Μα, αφού μιούζικαλ ήταν!», αμέσως μετά όμως διέγραψε τη φράση, στέλνοντας αντί γι’ αυτό μια καρδιά. Το βράδυ πέρασε γρήγορα, όπως περνούσαν τόσο συχνά τα βράδια, σαν κρίκοι σε μια ατελείωτη αλυσίδα. Όμορφη αλυσίδα, που ίσως όμως χρειαζόταν και ένα μενταγιόν. Ή κάτι. Αργά τη νύχτα, στο κρεβάτι της, αγκαλιά με το πιο πρόσφατο μυθιστόρημα μυστηρίου, η Έιπριλ δεν έπαυε να σκέφτεται το γράμμα, μόλις κάνα δυο τετράγωνα μακρύτερα, στο βιβλιοπωλείο, με τη μία μικροσκοπική γωνία του να προεξέχει από τις σελίδες του βιβλίου με το σκληρόδετο, κοκκινόμαυρο εξώφυλλο σαν χέρι που απλώνεται στο άγνωστο. Το ωραίο με τα μυστήρια στα μυθιστορήματα ήταν ότι πάντοτε λύνονταν, αν και ίσως όχι με τον τρόπο που θα περίμενες εσύ.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=