Οι τρεις απατεώνες

ARTHUR MACHEN 46 το θέμα και, αν χρειαστεί, θα πάω στην αστυνομία. Δεν θα αφήσω έναν χρυσό Τιβέριο να με σκλαβώσει, έστω και αν στριφογυρίζει κάπως μελοδραματικά στο μυαλό μου». «Κι εγώ από τη μεριά μου» είπε ο Ντάισον «θα κινήσω προς αναζήτηση περιπέτειας σαν περιπλανώμενος ιππότης. Όχι ότι θα χρειαστεί να ψάξω ιδιαίτερα· μάλλον η περιπέτεια θα είναι αυτή που θα με αναζητήσει· θα είμαι σαν την αράχνη στο κέντρο του ιστού της, που ανταποκρίνεται σε κάθε του κίνηση και βρίσκεται πάντοτε σε εγρήγορση». Λίγο αργότερα ο Ντάισον έφυγε και ο κύριος Φίλιπς πέρασε το υπόλοιπο της βραδιάς εξετάζοντας κάποιες αιχμές βέλων από πυρόλιθο που είχε αγοράσει. Είχε κάθε λόγο να πιστεύει πως ήταν έργα σύγχρονου και όχι παλαιολιθικού ανθρώπου· έστω κι έτσι όμως, ένιωσε έντονη απογοήτευση όταν μια εξονυχιστική εξέταση απέδειξε πως οι υποψίες του ήταν βάσιμες. Μέσα στα νεύρα του για κείνους που δεν διστάζουν να στήσουν μια απάτη εις βάρος ενός εθνολόγου, ξέχασε τελείως τον Ντάισον και τον χρυσό Τιβέριο· και όταν έπεσε στο κρεβάτι με το πρώτο φως του ήλιου, η όλη ιστορία είχε ξεθωριάσει τελείως από τις σκέψεις του.

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=