OI ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΙ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ 36 τειακού ο Μακεδόνας πρωθυπουργός την κατόρθωσε –πέραν του κυνισμού του– χάρη βέβαια στην ευφυή εκμετάλλευση των συνθηκών και του κλίματος της στιγμής, αλλά και χάρη στον αριστοτεχνικό τρόπο που χειρίστηκε το θέμα· ιδιαίτερα με την παροχή στον λαό της δυνατότητας, για πρώτη φορά, να τοποθετηθεί πάνω στο ζήτημα αυτό υπό συνθήκες που δεν θα μπορούσαν να προκαλέσουν μείζονες ή σοβαρές αμφισβητήσεις. Όλως χαρακτηριστικό εν προκειμένω: Μπορεί οι ηττημένοι του δημοψηφίσματος του Δεκεμβρίου του 1974 να μην κατανοούσαν, ευλόγως ίσως από την πλευρά τους, γιατί η κατάρρευση της δικτατορίας δεν οδήγησε σε αυτόματη επαναφορά στο πολιτευματικό status quo ante, με άμεση επάνοδο του Κωνσταντίνου στον θρόνο του. Ή, τουλάχιστον, γιατί δεν του επετράπη να αναδείξει την υπέρ της εκ νέου ανάληψης των καθηκόντων του επιχειρηματολογία, ευρισκόμενος και αυτός στην Ελλάδα. Ωστόσο… Αποκαλυπτικό του ότι οι συνθήκες διεξαγωγής του συγκεκριμένου δημοψηφίσματος δεν τους έδωσαν σοβαρά επιχειρήματα και σημαντικούς λόγους παραπόνων ή καταγγελιών για μη αυθεντική αποτύπωση της λαϊκής βούλησης αποτελεί το εξής χαρακτηριστικό γεγονός: Μετά το δημοψήφισμα, φιλοβασιλικές οργανώσεις προσέφυγαν στο εκλογοδικείο, ζητώντας ακύρωση του αποτελέσματος, επειδή ορισμένοι από το «απέναντι στρατόπεδο» είχαν αναφερθεί στο ενδεχόμενο να προκύψει κάποια στιγμή διανοητικώς ελλειμματικός βασιλιάς. Κατά τους προσφεύγοντες, λοιπόν, ο λαός είχε εξαπατηθεί, αφού του απεκρύβη πως υπήρχε συνταγματική πρόβλεψη, ρυθμίζουσα τα της αντικατάστασης
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=