OI ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΙ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ 28 απέναντι στο παρελθόν»…1 Εμπέδωσε μια σχετικώς ήπια πολιτική ρητορική, η οποία εκτός των άλλων ανέδειξε την εναντίωση στο στρατιωτικό καθεστώς πολιτών από όλο το πολιτικό φάσμα, βάζοντας έτσι τις ψυχολογικές βάσεις για ό,τι ο Λεωνίδας Κύρκος επρόκειτο να ονομάσει «Εθνική Αντιδικτατορική Δημοκρατική Ενότητα», που έγινε γνωστή με το αρκτικόλεξο ΕΑΔΕ. Ακόμη… Δημιούργησε, σε προφανή αναζήτηση ευρύτερης συναίνεσης, έναν Καταστατικό Χάρτη περιεκτικό, εν πολλοίς δε λαμβάνοντα υπόψη τις πολιτικοθεσμικές ευαισθησίες της αντιπολίτευσης· επιλογή που εξηγεί, πιθανότατα, και την κοινοβουλευτική πολιτευματική μορφή που τελικώς επελέγη και εγκαθιδρύθηκε, αντί της προεδρικής δημοκρατίας, η οποία ενδεχομένως θα ήταν πιο συμβατή προς την πολιτική ιδιοσυγκρασία του πρώτου μεταπολιτευτικού πρωθυπουργού, ίσως μάλιστα, σε κάποιο βαθμό, και με τα «γαλλικά βιώματά» του…2 Πρόκειται δε για Σύνταγμα εξαιρετικά προοδευτικό σε πολλά επίπεδα, που επέτρεψε στον Καραμανλή, όπως εκείνο του 1911 στον Βενιζέλο, όχι απλώς να προσφέρει θεσμική σταθερότητα στον τόπο, αλλά και να «εγκοιτώσει» σε θεσμικές οδούς τον διάχυτο –δυνητικά δε επικίνδυνο για το κοινωνικό καθεστώς– κοινωνικοπολιτικό ριζοσπαστισμό της πρώτης μεταδικτατορικής περιόδου. Τελικώς δε απεδείχθη, ίσως και λόγω του εν πολλοίς συναινετικού χαρακτήρα του, ο πλέον μακρόβιος και ανθεκτικός Καταστατικός Χάρτης που απέκτησε ποτέ η πατρίδα μας.3 Επιπρόσθετα… Έκανε τη σχεδόν υπερβατική σύλληψη του προσανατολισμού της χώρας προς τη Δύση, ιδίως δε την ευρωπαϊκή εκδοχή της Δύσης, την τότε ΕΟΚ, πολιτική σύλληψη την
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=