22 ΣΑΝΟΝ ΜΕΣΕΝΤΖΕΡ του Χέιβενφιλντ, να στέκεται κάτω από τα λικνιστά κλαδιά του δέντρου της Κάλα. Η Πανάκεια μεγάλωνε μόνο όταν κάποιος γνώμος πρόσφερε τη ζωή του για να πάρει την τελική του μορφή ως δέντρο. Η Κάλα είχε θυσιαστεί για τον λαό της, για να δώσει με τους θεραπευτικούς ανθούς της τέλος στη θανατηφόρα επιδημία που είχαν εξαπολύσει τα ογκρ. «Είμαι σίγουρος πως μυρίζεις συνεχώς τα λουλούδια της» είπε ο Ντεξ «αλλά ξέρω πόσο πολύ σου λείπει. Και μ’ αυτό τον τρόπο, όταν φοράς το άρωμα, θα έχεις ένα μικρό κομμάτι της μαζί σου, όπου κι αν πας». Η Σόφι, ανίκανη να αρθρώσει κουβέντα, άρπαξε τον Ντεξ και τον αγκάλιασε όσο πιο σφιχτά μπορούσε, ίσως όμως να το παράκανε λίγο. Όταν τον άφησε, ο Ντεξ είχε γίνει πιο κόκκινος κι από τη σχολική στολή του Φιτζ. Οι πόρτες της τραπεζαρίας που άνοιξαν διάπλατα τους έσωσαν από την αμηχανία. Παρά την ηρεμία της μέχρι εκείνη τη στιγμή, οι παλάμες της Σόφι ίδρωσαν ενώ αναζητούσε μέσα στην κοσμοπλημμύρα από γονείς τον Γκρέιντι και την Ένταλιν. Πρώτα εντόπισε τα ανακατωμένα ξανθά μαλλιά του Γκρέιντι, και μόλις τα γαλανά του μάτια στάθηκαν στα δικά της ένα τεράστιο χαμόγελο άνθησε στα σμιλεμένα χαρακτηριστικά του. «Πέρασες με άριστα» φώναξε μαζί με την Ένταλιν, όταν η Σόφι έτρεξε να τους συναντήσει στην άλλη άκρη της αίθουσας. Τύλιξε τα χέρια γύρω από τους γονείς της. «Ακόμα και τη Γλωσσολογία;» Ήταν μακράν το πιο δύσκολο μάθημα για εκείνη. Ως Πο
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=