26 ΣΑΝΟΝ ΜΕΣΕΝΤΖΕΡ «Έι, Φίτζι» είπε ο Κίφι και σκούντησε με τον αγκώνα τον Φιτζ στα πλευρά. «Θέλεις να μπεις κι εσύ στο στοίχημα για το πόση ώρα θα κρατήσει αυτή η Δίκη; Μπορείς να βάλεις τους δικούς σου όρους – αν χάσεις όμως, θα πρέπει να φορέσεις μεταλλική πάνα στο σχολείο και να με λες από εδώ και πέρα λόρδο Λεβεντομάλλη». «Εμ… ναι, ξέχνα το» είπε ο Φιτζ, την ίδια ώρα που η Μπιάνα ρωτούσε: «Λεβεντομάλλη;». «Λόρδο Λεβεντομάλλη» τη διόρθωσε ο Κίφι. «Τι; Αφού είμαι». Τίναξε τα μαλλιά σαν σε διαφήμιση για σαμπουάν. «Ίσως θα ’πρεπε να το κρατήσουμε έτσι κι αλλιώς. Τι λες κι εσύ, Φόστερ;» «Λέω πως είσαι γελοίος» του είπε η Σόφι. Από την άλλη όμως, η Μπιάνα τώρα σιγογελούσε. Κι ένα χαμόγελο αργοχάραζε στο πρόσωπο του Φιτζ. Ακόμα και ο Άλντεν και η Ντέλα έδειχναν κάπως πιο χαλαροί. Ωστόσο, όλοι σοβάρεψαν όταν ο Άλντεν τους έγνεψε να τον ακολουθήσουν σε μία στενή ασημένια σκάλα που οδηγούσε σε μία πλατφόρμα με μια σειρά από καθίσματα απέναντι από τους θρόνους των Συμβούλων. Ο Φιτζ πρόσφερε το χέρι του στη Σόφι κι εκείνη προσπάθησε να αγνοήσει τον τρόπο που φτερούγισαν όλα μέσα της. Το πιθανότερο ήταν ότι το έκανε γιατί όλοι ήξεραν πως δεν ήταν το δυνατό της σημείο το ανέβασμα σε σκάλες χωρίς να σκοντάψει, ειδικά όταν φορούσε τακούνια, εκείνη όμως ένιωσε το πρόσωπό της να φουντώνει όταν πέρασε το χέρι της στο δικό του. Και φούντωσε ακόμα πιο πολύ όταν της είπε: «Χαίρομαι που είσαι εδώ». «Κι εγώ». Το εννοούσε, παρόλο που τα μουρμουρητά στην αίθουσα
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=