24 ΣΑΝΟΝ ΜΕΣΕΝΤΖΕΡ γύρω από την εμφάνιση του Φάλον για να καταφέρει να τον εντοπίσει. Ούτε μπορούσε να ρωτήσει τον Κίφι – δεν ακουγόταν τίποτε μέσα στην αίθουσα. Κανείς δεν έλεγε λέξη καθώς ανέβαιναν τα σκαλιά του αμφιθεάτρου και κάθονταν στη θέση τους. Κι όμως, με κάποιον τρόπο η σιωπή έγινε ακόμα πιο βαριά όταν άνοιξαν ξανά οι πόρτες για να περάσουν στην αίθουσα ο Άλντεν και η Ντέλα, ακολουθούμενοι από τον Φιτζ και την Μπιάνα με τα γκόμπλιν σωματοφύλακές τους, την Γκρίζελ και τον Γουόλτζερ. Η Σόφι είχε δει τους φίλους της καταρρακωμένους από τη θλίψη, να τρέμουν από οργή, να κλαίνε υστερικά – τους είχε δει ακόμα και χτυπημένους, ματωμένους, μισοπεθαμένους. Ποτέ όμως δεν τους είχε δει τόσο… φοβισμένους. Τα ρούχα τους ήταν σκούρα, βαρετά, τα γαλαζοπράσινα μάτια τους ήταν στραμμένα στο πάτωμα. Η Μπιάνα μάλιστα εξαφανιζόταν από το ένα βήμα ως το άλλο πιο πολύ απ’ όσο της επέτρεπε η ικανότητά της. Το ίδιο και η Ντέλα, που είχε τα μακριά της μαλλιά τραβηγμένα πίσω σε έναν απλό κότσο, ενώ το φόρεμα και η κάπα της είχαν ένα μουντό γκρίζο χρώμα, δίχως το παραμικρό στολίδι. Εξίσου απλά ήταν και η κάπα και το γιλέκο του Άλντεν. Όχι ότι έτσι κατάφερναν να τραβήξουν λιγότερη προσοχή πάνω τους. Η ατμόσφαιρα μέσα στην αίθουσα άλλαζε, γινόταν πιο βαριά, πιο έντονη με κάθε βλέμμα που τους ακολουθούσε – σαν έκρηξη καυτής επίκρισης με στόχο την οικογένεια των Βάκερ που είχε τολμήσει να αμαυρώσει έτσι το όνομά τους. Κι ο Φιτζ με την Μπιάνα έμοιαζαν να ζαρώνουν κάτω από το βάρος της, κατεβάζοντας το πιγούνι και ταχύνοντας το βήμα καθώς άρχιζαν να θεριεύουν τα μουρμουρητά οργής και να μετατρέπονται από αργό θρόισμα σε βροντερό παλμό.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=