Οι Φύλακες των Χαμένων Πόλεων 7: Επικίνδυνες αναμνήσεις

16 ΣΑΝΟΝ ΜΕΣΕΝΤΖΕΡ να έκανε και τώρα κάτι παρόμοιο, και η Σόφι ήξερε ότι μπορούσε να το ανακαλύψει, αν το Συμβούλιο της επέτρεπε να συναντηθεί μαζί του. Ωστόσο, όσες φορές κι αν το είχε ζητήσει, της το είχαν αρνηθεί. Κι όταν είχε ζητήσει από το Συλλογικό Όργανο του Μαύρου Κύκνου να τη βοηθήσει, της είχαν πει ότι το Συμβούλιο δεν παραχωρούσε ούτε σε εκείνους πρόσβαση. «Γιατί κάνει ακόμη ό,τι θέλει ο Φίνταν;» μουρμούρισε. «Αφού μας έδωσε ήδη το αντίδοτο». «Δεν ξέρω». Ο Κίφι φάνηκε να το σκέφτεται λίγο πριν προσθέσει: «Δεν πρόκειται όμως να συνεργαστεί ποτέ. Θέλεις, λοιπόν, πραγματικά να του κάνεις άλλη μία διάσπαση νου; Ύστερα απ’ ό,τι έγινε με τον Άλντεν – και τον Κένρικ…». Η Σόφι κοίταξε τα χέρια της κι άφησε το δάχτυλό της να περάσει πάνω από τα δαχτυλίδια αντίχειρα που διαγράφονταν κάτω από τα δαντελένια γάντια. Ήταν δώρο του Φιτζ οι βέρες με τις εγχαράξεις, που έδειχναν ότι οι δυο τους ήταν Ομότυποι. Η σπάνια τηλεπαθητική σύνδεση τους έκανε πολύ πιο ισχυρούς απ’ όσο ήταν την τελευταία φορά που είχαν αντιμετωπίσει τον Φίνταν. Άλλωστε, η Σόφι είχε εκδηλώσει και την ικανότητα του Ενισχυτή, που σήμαινε ότι μπορούσε να ενισχύσει τη δύναμη του νου του Φιτζ με ένα μόνο άγγιγμα των ακροδαχτύλων της. Γι’ αυτό δεν είχε καμία αμφιβολία ότι θα κατάφερναν να ξεπεράσουν τα εμπόδια του Φίνταν και να ανακαλύψουν ό,τι και αν έκρυβε. Όμως… η διάσπαση μνήμης ήταν φριχτό, αδυσώπητο πράγμα – ακόμα και όταν ήταν απαραίτητη. «Δε βλέπω να έχουμε άλλη επιλογή» παραδέχτηκε. «Ακόμα κι αν δε συμμετέχει σε κάποιο μεγάλο σχέδιο, δεν μπορεί να μην ξέρει τουλάχιστον τι σχεδιάζει η Εσπέρα».

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=