Οι Άγκαθες 2: Η τρισκατάρατη νύχτα

9 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑ ΑΛΙΣ ΟΓΚΙΛΒΙ 11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 9:02 Μ.Μ. «Δεν πλήττω συχνά» τη διαβεβαίωσα. «Δεν είναι τόσο μεγάλη η ζωή ώστε να πλήττει κανείς». – ΑΓΚΑΘΑ ΚΡΙΣΤΙ, ΦΟΝΟΣ ΣΤΗ ΜΕΣΟΠΟΤΑΜΙΑ Η ΜΠΡΟΥΚ ΝΤΟΝΟΒΑΝ ΜΕ ΚΟΙΤΑΖΕΙ από την άλλη άκρη του δωματίου. Φορά το φόρεμα που είχαμε διαλέξει μαζί στην πρώτη λυκείου από το Λος Άντζελες. Μας είχε πάει η μαμά της με το αμάξι εκεί προκειμένου να ψωνίσουμε για τον χορό του σχολείου. Εμείς οι δύο ήμασταν τα μοναδικά πρωτάκια που είχαν προσκληθεί εκείνη τη χρονιά, προς μεγάλη τσατίλα της κοινής μας φίλης, Ρεμπέκα Κένεντι. Δείχνει καλά η Μπρουκ, φρέσκια και χαρούμενη, χαμογελαστή και ξέγνοιαστη. Τσαλακώνω μια χαρτοπετσέτα κοκτέιλ και την κάνω ένα σφιχτό μπαλάκι στο χέρι μου. Όποιος αποφάσισε να κρεμάσει το γιγαντιαίο πορτρέτο της του αξίζει να του καρφώσουν ένα μαχαίρι στην καρδιά! Αποτραβώ το βλέμμα μου από την εικόνα της Μπρουκ

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=