Νυχτερινός πράκτορας
M A T T H E W Q U I R K 10 ακολουθούσαν τον Πίτερ στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Δεν μπορούσε να τις αποφύγει, όσο άψογος κι αν ήταν · και τώρα του είχαν κολλήσει και την ταμπέλα του προδότη. Συνέχισε με τον ίδιο ρυθμό καθώς λύγιζε τον καρπό του και άφηνε το τσεκούρι να γλιστρήσει από τα δάχτυλα μέχρι κάτω, για να το αδράξει από την άκρη της λαβής. Το αριστερό του χέρι έκλεισε γύρω απο το ροζιασμένο ξύλο πάνω από το δεξί και έγειρε το τσεκούρι πίσω μέχρι να αγγίξει τη ράχη του η δίκιλη λάμα. Την τίναξε μπροστά με όλη του τη δύναμη. Δεκατέσσερα χρόνια καταπιεσμένης οργής, δεκατέσσερα χρό νια που ακολουθούσε τους υποκριτικούς κανόνες τους, όλη η μανία για τους ανίσχυρους που είχε δει να πεθαίνουν στα χέρια των ισχυρών – όλα μέσα σ’ εκείνο το χτύπημα. Αρκετά πια με τις σαχλαμάρες περί Καλού Παιδιού. Η λάμα έσκισε ανατριχιαστικά τον αέρα, χτύπησε την πόρτα στην άκρη και τη διέλυσε σαν πολιορκητικός κριός. Η κλειδαριά και το χερούλι έγιναν κομμάτια. Άνοιξε την πόρτα με μια κλοτσιά. Ακριβώς μπροστά του τον περίμενε μια κάμερα. Τέλεια. Ήθελε να τον δουν. Να σημάνει συναγερμός στον Λευ κό Οίκο. Ανέβηκε πάνω να βρει το χρηματοκιβώτιο. Δολοφόνησαν αθώους οι προδότες, κήρυξαν τον πόλεμο ενά ντια στην ίδια τους τη χώρα – σιωπηλό πραξικόπημα. Σύντομα θα αποκτούσαν τον έλεγχο. Σύντομα θα πέθαιναν κι άλλοι αν δεν έκανε κάτι. Ίσως του κόστιζε τη ζωή αυτό. Το ήξερε. Ήξερε πως ίσως έπρεπε να σκοτώσει κάποιον εδώ. Μόλις πριν από μία μέρα κάτι τέτοιο θα ήταν αδιανόητο, ποτέ του όμως δεν είχε ζήσει τέτοια προδοσία, ποτέ δεν είχε νιώσει τέτοια οργή. Δεν ήξερε ποιος ήταν πια· ήξερε όμως τι έπρεπε να κάνει. Μόνο με έναν τρόπο θα τέλειωνε αυτό. Με την κάννη ενός όπλου να τον κοιτάζει.
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=