Μετανάστευση – 22 μύθοι και τι κρύβεται πίσω από αυτούς

ΜΥΘΟΙ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ 39 όπου γεννήθηκε. Αρκετά εντυπωσιακό, δεδομένων των τεράστιων ανισοτήτων που εξακολουθούν να μαστίζουν τον κόσμο. Δεν υπάρχουν λοιπόν στοιχεία που δείχνουν ότι επιταχύνεται η παγκόσμια μετανάστευση. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα. Ειδικά από μια δυτική και ευρωκεντρική οπτική, έχουν συμβεί βαθιές μεταστροφές στα μοτίβα της μετανάστευσης, που έχουν φέρει τα πάνω κάτω στον χάρτη της παγκόσμιας μετανάστευσης. Οι μεταστροφές αυτές δεν σχετίζονται τόσο με τους αριθμούς όσο με τις αλλαγές στην κυρίαρχη γεωγραφική κατεύθυνση της παγκόσμιας μετανάστευσης από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, που εξηγεί γιατί, τουλάχιστον από την ευρωπαϊκή ή τη βορειοαμερικανική οπτική γωνία, η μετανάστευση ενδεχομένως και να φαίνεται περισσότερη από ποτέ. Η πιο θεμελιώδης αλλαγή ήταν η μεταμόρφωση της Δυτικής Ευρώπης από βασική πηγή αποίκων και μεταναστών του κόσμου σε σημαντικό προορισμό για μετανάστες. Ξεκινώντας από τον δέκατο πέμπτο αιώνα, οι Ευρωπαίοι ταξίδεψαν στον υπόλοιπο κόσμο, καταλαμβάνοντας και κατοικώντας ξένες περιοχές – ειδικά στην αμερικανική ήπειρο, αλλά και στην Αφρική και την Ασία. Αυτό ξεκίνησε με την «ανακάλυψη» και την κατάκτηση της αμερικανικής ηπείρου μετά την άφιξη του Χριστόφορου Κολόμβου στην Καραϊβική το 1492 και την όλο και μεγαλύτερη εμπλοκή των Ισπανών, των Πορτογάλων, των Ολλανδών, των Γάλλων και των Βρετανών στην ίδρυση αποικιών στην Αμερική, αλλά και εμπορικών σταθμών και αποικιών στις ακτές της Αφρικής και της Ασίας από τον δέκατο έκτο και τον δέκατο έβδομο αιώνα. Ενώ η Ισπανία κατέκτησε τις Φιλιππίνες, οι Βρετανοί απέκτησαν σταδιακά τον έλεγχο ολόκληρης της ινδικής υποηπείρου και η Ολλανδία κυριάρχησε στην Ινδονησία. Ειδικά από τα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα, οι αποικιοκρατικές δυνάμεις της Ευρώπης –ιδιαίτερα μάλιστα η Βρετανία και η Γαλλία– αποίκισαν το μεγαλύτερο μέρος των εδαφών της Αφρικής και της Ασίας, με λίγες εξαιρέσεις όπως είναι η Αιθιοπία, ή και η Κίνα. Αυτό συνοδεύτηκε από τον εκπατρισμό των Ευρωπαίων αποίκων με προορισμό τις νέες αποικίες, όπως, για παράδειγμα, των Βρετανών προς τη Νότια Αφρική, τη Ροδεσία (σημερινή Ζιμπάμπουε) και την Κένυα, και μεγάλων αριθμών Γάλλων και άλλων Ευρωπαίων αποίκων που εγκαταστά-

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=