ΜΥΘΟΙ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ 37 τους τον ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό και τη βιομηχανοποίηση, έθεσαν επίσης σε κίνηση τεράστια μεταναστευτικά κύματα και αλλού στον κόσμο. Ανάμεσα στο 1834 και το 1941, η Βρετανία, η Γαλλία και η Ολλανδία μετέφεραν από 12 έως 37 εκατομμύρια άμισθους εργάτες («κούληδες») –κυρίως από την Ινδία, την Κίνα και την Ινδονησία– στις αποικιακές τους κτήσεις στην Καραϊβική, την Ανατολική Αφρική και αλλού.4 Πέρα από τους εργάτες στις φυτείες στην Καραϊβική, οι Βρετανοί έφεραν άμισθους εργάτες για την Ανατολική Αφρική, μεταξύ αυτών και Ινδούς που συμμετείχαν στην κατασκευή του σιδηροδρόμου Κένυας-Ουγκάντας τη δεκαετία του 1890. Ως και ένα εκατομμύριο άμισθοι εργάτες από την Ιαπωνία εστάλησαν σε προορισμούς όπως η Χαβάη, οι ΗΠΑ, η Βραζιλία και το Περού. Μετά την Κομμουνιστική Επανάσταση του 1917 και τη δημιουργία της Σοβιετικής Ένωσης το 1922, ο ρωσικός ιμπεριαλισμός οδήγησε σε μεγάλης κλίμακας εκπατρισμό και μετεγκατάσταση εθνοτικών Ρώσων στη Σιβηρία και τις σοβιετικές δημοκρατίες, όπως τη Λετονία, την Εσθονία, την Ουκρανία, τη Λευκορωσία, τη Μολδαβία και το Καζακστάν, καθώς και σε μετακίνηση Ρώσων προς τη Σιβηρία και μη ρωσικά εδάφη.5 Συνολικά, ανάμεσα στο 1846 και το 1940 μετακινήθηκαν σε άλλες ηπείρους περίπου 150 εκατομμύρια άνθρωποι –το 9% του παγκόσμιου πληθυσμού το 1900– και δεν λαμβάνονται καν υπόψη οι μεγάλης κλίμακας μετακινήσεις πληθυσμών εντός της Ευρώπης. Από τους διηπειρωτικούς αυτούς μετανάστες, εκτιμάται ότι τα 55 με 58 εκατομμύρια ήταν Ευρωπαίοι που μετανάστευσαν στην αμερικανική ήπειρο, 48 με 52 εκατομμύρια ήταν άνθρωποι από την Ινδία και τη νότια Κίνα που μετανάστευαν σε ευρωπαϊκές αποικίες της Νοτιοανατολικής Ασίας, της Ανατολικής Αφρικής και του Νότιου Ειρηνικού, και 46 με 51 εκατομμύρια ήταν Ρώσοι και Κινέζοι που εγκαθίσταντο στη Μαντζουρία, τη Σιβηρία, την Κεντρική Ασία και την Ιαπωνία.6 Για να τα δούμε αυτά από τη σωστή οπτική, περίπου 48 εκατομμύρια Ευρωπαίοι άφησαν πίσω τους την ήπειρο ανάμεσα στο 1846 και το 1924 μόνο. Κάτι τέτοιο ισούται περίπου με το 12% του ευρωπαϊκού πληθυσμού το 1900. Σε ορισμένες χώρες το ποσοστό ήταν πολύ υψηλότερο. Την ίδια περίοδο, από τα βρετανικά νησιά έφυγαν περίπου 17 εκατομμύρια άνθρωποι – που ισούται με το 41% του πληθυσμού της
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=