Μαθαίνουμε στο σπίτι με τη μέθοδο Μοντεσσόρι - Ιδέες και δραστηριότητες

15 Ήταν πεπεισμένη ότι το παιδί έχει μια φυλακισμέ- νη ψυχή, που συνεχώς παλεύει να αναδυθεί, να εκ- δηλωθεί και να αναπτυχθεί, ακτινοβολώντας ζωή στα διαφορετικά μέρη του σώματος και παράγοντας με αυτό τον τρόπο κίνηση, η οποία είναι απαραίτητη για τη μάθηση. Η φιλοσοφία της Μοντεσσόρι έδινε μεγάλη ση- μασία στις παιδαγωγικές σπουδές των πρώτων χρό- νων της ζωής του παιδιού. Παλαιότερα, η Παιδαγω- γική θεωρούσε το παιδί «κοινωνικά ανύπαρκτο» , αδύναμο και, άρα, υποβοηθούμενο από τον ενήλικα. Αντιθέτως, η Μαρία Μοντεσσόρι παρατήρησε ότι τα θεμέλια του ενήλικα που θα γίνει το παιδί στο μέλ- λον τίθενται στα τρία πρώτα χρόνια της ζωής του. Οι μεγάλες αρετές και οι έμφυτες ικανότητες του παιδιού βρίσκουν γόνιμο έδαφος να εκφραστούν εντός ενός φιλόξενου και αυθόρμητου περιβάλλο- ντος. Το παιδί είναι προικισμένο με αφομοιωτικό νου, δηλαδή με τη διανοητική ικανότητα να απορ- ροφά με απίστευτη ταχύτητα και προθυμία τα μαθή- ματα που πηγάζουν από τις δικές του άμεσες εμπει- ρίες και, άρα, την ικανότητα να παράγει μοτίβα πρά- ξεων και συμπεριφορών. Συνεπώς, η μοντεσσοριανή εκπαίδευση ξεκινά από την πρώτη συνάντηση του μωρού με τους γο- νείς του, με την πρώτη ανακάλυψη του κόσμου, τη στιγμή που η συμπεριφορά είναι ενστικτώδης, αυ- θόρμητη και υπακούει αποκλειστικά και μόνο στους κανόνες της φύσης. Αν ο ενήλικας σταθεί και παρατηρήσει το νεογέννητο, μπορεί να ανακαλύψει έναν κόσμο ευκαιριών που όχι μόνο δεν πρέπει να μείνουν αναξιοποίητες, αλλά είναι ευθύνη του να τις αδράξει και να τις αναπτύξει. Το παιδί θέλει εκ φύσεως να εξερευνήσει με πά- θος το περιβάλλον του και ενστικτωδώς στρέφεται προς τα εκεί. «Το παιδί είναι ένας ταξιδιώτης της ζωής» δηλώνει η Μοντεσσόρι «που κοιτάζει γύρω του κα- θετί καινούριο που θα του παρουσιαστεί και προσπα- θεί να καταλάβει την άγνωστη γλώσσα των ανθρώ- πων που τον περιβάλλουν, κάνοντας μεγάλη και αυθόρμητη προσπάθεια να τους κατανοήσει και να τους μιμηθεί».