Μαθαίνουμε στο σπίτι με τη μέθοδο Μοντεσσόρι - Ιδέες και δραστηριότητες

συγκεκριμένες έμφυτες ευαισθησίες, τις περιόδους ευαισθησίας, τις οποίες θα εξηγήσουμε πιο λεπτομε- ρώς παρακάτω. Οι ανάγκες που αφορούν τα παιδιά 0-6 ετών σχετίζονται με τη δόμηση της αυτονομίας: το παιδί επιθυμεί να δράσει μόνο του και αποζητά σωματική ανεξαρτησία . Καθήκον του ενήλικα λοιπόν είναι να βοηθήσει τα παιδί να πετύχει αυτόν τον στόχο, κάνοντάς το ικανό να εκτελέσει αυτόνομα διάφορες πράξεις. Το παιδί θα απελευθερωθεί από την εξωτερική βοήθεια και θα αυτοαναγνωριστεί ως ξεχωριστό και ανεξάρ- τητο άτομο. Πρέπει λοιπόν να ενθαρρύνονται οι δραστηριότητες που σχετίζονται με την πρακτική ζωή , μέσω των οποίων το παιδί μαθαίνει να φροντί- ζει τον εαυτό του και το περιβάλλον του. ΣΤΑΔΙΟ 2 – ΗΛΙΚΙΑ 6-12: Η ΔΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΦΥΪΑΣ Αυτή είναι η φάση κατά την οποία το παιδί θεω- ρείται επαρκώς έτοιμο να αντιμετωπίσει ένα πιο δο- μημένο μαθησιακό περιβάλλον, όπως αυτό του σχο- λείου. Το παιδί καταλαβαίνει, ακούει τον δάσκαλο/ τη δασκάλα, θέτει ερωτήσεις και κινείται μέσα στον κόσμο καθοδηγούμενο από τους πρώτους λογικούς συλλογισμούς του. Το παιδί τώρα έχει μια έντονη δίψα για γνώση και, ως εκ τούτου, λατρεύει να εξε- ρευνά τον κόσμο της επιστήμης και της φύσης ανα- ζητώντας λογικές εξηγήσεις για τα φαινόμενα γύρω του. Σε αυτό το στάδιο πραγματοποιείται η μετάβα- ση από την πραγματιστική στην αφηρημένη σκέψη . Το παιδί ξεκινά να προσελκύεται από αυτά που δεν είναι φυσικά αισθητά, ενεργοποιώντας τη φαντασία του, επινοώντας ιστορίες και χρησιμοποιώντας τη δημιουργικότητά του ώστε να ονειροπολήσει. Σε αυτό το στάδιο, το παιδί θέλει να σκεφτεί αυτόνομα και αναζητά την πνευματική ανεξαρτησία . ΣΤΑΔΙΟ 3 – ΗΛΙΚΙΑ 12-18: Η ΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΕΑΥΤΟΥ Αυτή είναι η τρομακτική φάση της εφηβείας, όταν η ταυτότητα των παιδιών μοιάζει να αλλάζει ριζικά. Γίνονται δυσάρεστα, εκκεντρικά, ασταθή και παθιασμένα, αναζητώντας αγωνιωδώς αυτό που θέλουν να είναι. Σε αυτό το στάδιο, η πρωταρχική ανάγκη του εφήβου είναι να αναζητήσει την αυτονομία του από την εννοιολογική οπτική, δηλαδή να βρει τον προ- σωπικό τρόπο σκέψης του, αλλά και να πετύχει κοι- νωνική ανεξαρτησία , δηλαδή να νιώθει λιγότερο εξαρτημένος από τη βοήθεια των γονιών του. Ο έφηβος χρειάζεται να δοκιμαστεί εκτός του πυ- ρήνα της οικογένειας, να χτίσει φιλίες, να καλλιεργή- σει την αίσθηση του ανήκειν σε ομάδες εκτός της οι- κογένειας και συχνά σε αντίθεση με εκείνη, για να δοκιμάσει τη γεύση μιας καινούριας, διαφορετικής πραγματικότητας. Το πολιτισμικό του ενδιαφέρον βα- θαίνει, διψά για γνώση και διακατέχεται από επιθυμία να εξερευνήσει τη ζωή σε μεγαλύτερο βάθος. Καθώς αποδίδει περισσότερη σημασία στις κοινωνικές και ηθικές αξίες, η ηθική συνείδηση του εφήβου αρχίζει να ωριμάζει. Σε αυτή τη φάση, ο ρόλος του ενήλικα είναι δύσκολος και ευαίσθητος, και βασίζεται σε μια