Λέσχη ανάγνωσης για χαμένες καρδιές

Λ Ε Σ Χ Η Α Ν Α Γ Ν Ω Σ Η Σ Γ Ι Α Χ Α Μ Ε Ν Ε Σ Κ Α Ρ Δ Ι Ε Σ 13 κός δικηγόρος. Δεν θα είναι εύκολο γι’ αυτούς τους Τσιπς και Τσοπς». «Ολιβάντερ & Φουξ». «Ποιοι είναι αυτοί;» «Η εταιρεία που θα με καταγγείλει και θα φροντίσει ώστε κανείς στην Ευρώπη να μη με προσλάβει σε καμία άλλη διαφημιστική εταιρεία». «Γιατί έχουν όλοι αυτά τα γελοία ονόματα; Δεν απορώ που έκανες λάθος όταν έστειλες το μήνυμα». «Αν το λες για να με παρηγορήσεις…» «Το λέω γιατί είναι αλήθεια, Αβρίλ». Κάθισε στην άκρη του καναπέ και πήρε τα νεαρά, τρεμάμενα χέρια στα δικά της. «Το να κάνεις λάθος δεν είναι τόσο τρομερό. Πέφτου­ με, σηκωνόμαστε, κλαίμε λιγάκι για τις συνέπειες, μαθαί­ νουμε από τα λάθη μας, αν είμαστε έξυπνες, και προχω­ ράμε παρακάτω». «Εξαρτάται από το πόσες χιλιάδες ευρώ κοστίζει το λά­ θος». «Ζήτησες συγγνώμη;» «Πολλές φορές και σε όλους τους εμπλεκόμενους. Δεν βοήθησε καθόλου». «Βοήθησε να έχεις τη συνείδησή σου ήσυχη. Τι θα κά­ νεις τώρα;» «Δεν ξέρω, δεν μπορώ να σκεφτώ. Σαν να ’χει παγώσει ο εγκέφαλός μου. Μόνο κλαίω και κοιμάμαι. Άφησα το διαμέρισμα που νοίκιαζα, μετακόμισα στο σπίτι του πατέ­ ρα μου, έκλεισα το κινητό μου και το έθαψα στη μεγάλη γλάστρα στη βεράντα της τραπεζαρίας».