JASON REKULAK 26 υπάρχει πρόβλημα. Όχι όμως αναψυκτικά με ζάχαρη. Και ο άντρας μου επέμεινε για τον δέκα. Είναι μηχανικός. Στον τομέα της τεχνολογίας. Οπότε η επιστήμη είναι πολύ σημαντική για την οικογένειά μας. Δεν λέμε προσευχές και δεν γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα. Αν κάποιος φταρνιστεί, δεν του λέμε καν “Ο Θεός να σ’ ευλογεί”, που λέμε εδώ». «Και τι λέτε;» «Πάμε στο γερμανικό, το Gesundheit, ή απλώς “γείτσες”. Που είναι το ίδιο πράγμα». Ο τόνος της φωνής της ακούγεται σαν να απολογείται και τη βλέπω να ρίχνει μια ματιά στον μικρό χρυσό σταυρό γύρω από τον λαιμό μου – δώρο από τη μητέρα μου μετά την Πρώτη Κοινωνία. Καθησυχάζω την Κάρολαϊν ότι οι κανόνες του σπιτιού δεν θα αποτελέσουν πρόβλημα. «Η θρησκεία του Τέντι είναι δική σας δουλειά, όχι δική μου. Εγώ είμαι εδώ μόνο για να δημιουργήσω ένα περιβάλλον που να του προσφέρει ασφάλεια και φροντίδα». Δείχνει ανακουφισμένη. «Και να περνάτε και καλά, σωστά; Κανόνας έντεκα. Αν λοιπόν θες να οργανώσεις καμιά ιδιαίτερη εκδρομή; Σε μουσείο ή σε ζωολογικό κήπο, ας πούμε; Με χαρά να πληρώσω για τα πάντα». Συζητάμε λίγο για τη δουλειά και τις ευθύνες της, αλλά η Κάρολαϊν δεν κάνει πολλές προσωπικές ερωτήσεις. Της λέω ότι μεγάλωσα στη νότια Φιλαδέλφεια, στην Οδό Σανκ, λίγο πιο βόρεια από τα στάδια. Έμενα με τη μητέρα και τη μικρή μου αδερφή και έκανα μπεϊμπισίτινγκ συνεχώς για τις οικογένειες της γειτονιάς μου. Πήγα στο Κεντρικό Λύκειο και μόλις είχα λάβει πλήρη αθλητική υποτροφία για το πανεπιστήμιο Πεν Στέιτ, όταν η ζωή μου πήρε την κάτω βόλτα. Και ο Ράσελ μάλλον της είχε ήδη πει τα υπόλοιπα, επειδή δεν μου ζητάει να της επαναλάβω όλες τις πικρές λεπτομέρειες. Μου λέει όμως: «Πάμε να βρούμε τον Τέντι; Να δούμε πώς τα πάτε οι δυο σας;».
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=