Κόκκινο στην Πράσινη Γραμμή

18 ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΚΟΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ τια πλευρά του πρώην στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ,που ήταν τώ- ρα μόνο γκρεμίσματα και βρισκόταν πριν από τριάντα τρία χρόνια σαν αύριο στα χέρια του εχθρού.Από μακριά έβλεπαν μόνο ένα σωζόμενο βοηθητικό κτίριο,γκρίζο και ασοβάτιστο, όπως το είχαν αφήσει κατά την εγκατάλειψη του στρατοπέ- δου. Ένας κύπριος υπαξιωματικός εθνοφρουρός, φύλακας των νεκρών, τους ενημέρωσε ότι, εκτός από το κτίριο αυτό, σώζεται μέσα στο στρατόπεδο σε καλή κατάσταση ο ναός του Αγίου Γεωργίου, του προστάτη του Πεζικού και του στρατο- πέδου. Περίπτωση για γέλια και για κλάματα: ο προστάτης τους άγιος σώζεται μεν, αλλά παραμένει αιχμάλωτος στα χέ- ρια του εχθρού. Σίγουρα θα έχουν βεβηλώσει την εικόνα του. Θα έξυσαν τα μάτια,θα έβγαλαν ως και τα δόντια του δράκου. Η κάψα έγινε πιο αφόρητη, αναγκάζοντας και τους πιο συναισθηματικούς να υποχωρήσουν προς το λεωφορείο. Oρισμένοι όμως εξακολουθούσαν να τριγυρίζουν ανάμεσα στους τάφους διαβάζοντας ονόματα νεκρών, μήπως πέσουν πάνω σε κάποιον γνωστό. Oι περισσότεροι νεκροί εδώ είναι κύπριοι εθνοφρουροί και ήταν φυσικό να μην έχουν αναμει- χθεί σε μάχες μαζί τους. Τελευταίος έμεινε γραπωμένος στα σύρματα της περί- φραξης ο Oικονομάκος, ένας μανιάτης καταδρομέας. Αυτόν τον είχε διαρκώς στο νου του ο Πρόεδρος. Τον αναζήτησε ανάμεσα στους επιβάτες του λεωφορείου και δεν τον βρήκε. Ρώτησε τον κορίνθιο οφθαλμίατρο και τον κοζανίτη δικηγό- ρο αν τον είχαν δει.Φώναζε εκνευρισμένος: «Μήπως είδε κα- νείς τονΜανιάτη τον τρελό;».Κατέβηκε ο ίδιος και με δυσκο-