Η κοινωνία του θεάματος

1 Όλη η ζωή των κοινωνιών στις οποίες κυριαρχούν οι σύγχρο- νες συνθήκες παραγωγής εμφανίζεται ως ένας τεράστιος σω- ρός θεαμάτων . Όλα όσα έχουν άμεσα βιωθεί απομακρύνονται σε μιαν αναπαράσταση. 2 Οι εικόνες που έχουν αποσπαστεί από κάθε όψη της ζωής συγ­ χέονται τώρασε μιακοινήπορεία, όπου η ενότητα της ζωής είναι πλέον αδύνατον να αποκατασταθεί. Η πραγματικότητα, θεωρη- μένη μερικώς, αναπτύσσεται στη γενική ενότητά της σαν ψευδής κόσμος κατάμέρος, αντικείμενοθέασης και μόνο.Ηεξειδίκευση των εικόνων του κόσμου βρίσκεται εκ νέου, επιτελεσμένη, στον κόσμο της αυτονομημένης εικόνας, όπου τοψευδόμενοψεύδεται στον ίδιο του τον εαυτό. Το θέαμα γενικώς, ως συγκεκριμένη αντιστροφή της ζωής, είναι η αυτόνομη κίνηση του μη ζωντανού. 3 Το θέαμα παρουσιάζεται ταυτοχρόνως ως η κοινωνία καθ’ εαυτήν, ως ένα μέρος της κοινωνίας και ως όργανο ενοποίησης.