65 Το οικογενειακό συμβούλιο γραπτού είναι το πώς εκφράζει τις πρώτες αγωνίες του Κωνσταντίνου σχετικά με την υποδοχή του δικού του δημιουργικού έργου – ιδιαίτερα την αδυναμία των συγχρόνων και μελλοντικών αναγνωστών να τον εκτιμήσουν και να τον κατανοήσουν: «Θλιβερόν, θλιβερόν είναι άλλο πράγμα. Είναι όταν περνούν κάτι πελώρια πλοία, με κοράλλινα κοσμήματα και ιστούς εξ εβένου, με αναπεπταμένας μεγάλας σημαίας λευκάς και ερυθράς, γεμάτα με θησαυρούς, τα οποία ούτε πλησιάζουν καν εις τον λιμένα είτε διότι όλα τα είδη τα οποία φέρουν είναι απηγορευμένα, είτε διότι δεν έχει ο λιμήν αρκετόν βάθος διά να τα δεχθεί. Και εξακολουθούν τον δρόμον των. Ούριος άνεμος πνέει επί των μεταξωτών των ιστίων, ο ήλιος υαλίζει την δόξαν της χρυσής των πρώρας, και απομακρύνονται ηρέμως και μεγαλοπρεπώς, απομακρύνονται διά παντός από ημάς και από τον στενόχωρον λιμένα μας».64 Αυτή η αισθητιστική απόδοση των πλοίων φανερώνει το πώς η τέχνη εμπορεύεται το κάλλος όπως οι έμποροι τα εμπορεύματα. Αυτός που μιλά είναι μαγεμένος από τη λαμπρότητα των πλοίων και του πολύτιμου φορτίου τους, μια δυναμική που φέρνει στον νου τις συνθήκες της ίδιας της οικογένειας του ποιητή, ως εμπόρων με καλλιτεχνικά ενδιαφέροντα και επενδύσεις. Πόσο ταιριαστό να επιλέξει ο Κωνσταντίνος αυτή τη μεταφορά για τις αγορές της φαντασίας και της ναυτιλίας ως σχετικής με την τέχνη του, αφ’ ης στιγμής τα πλοία κατείχαν τόσο κεντρική θέση στις επιχειρήσεις της οικογένειας Καβάφη. Τελειώνει το γραπτό του με μια μνεία στον κλασικό κόσμο, δίνοντας στον στοχασμό του μια άλλη κλίση με μια ομοφυλοφιλική αναφορά στους ομηρικούς ήρωες: Ευτυχώς είναι πολύ σπάνια αυτά τα πλοία. Μόλις δύο, τρία βλέπομεν καθ’ όλον μας τον βίον. Τα λησμονώμεν δε ογρήγορα. […] Και αφού περάσουν μερικά έτη, εάν καμίαν ημέραν – ενώ καθήμεθα αδρανώς βλέποντες το φως ή ακούοντες την σιωπήν – τυχαίως επανέλθουν εις την νοεράν μας ακοήν στροφαί τινες ενθουσιώδεις, δεν τας αναγνωρίζομεν κατ’ αρχάς και τυραννώμεν την μνήμην μας διά να ενθυμηθώμεν πού ηκούσαμεν αυτάς πριν. Μετά πολλού κόπου εξυπνάται η παλαιά ανάμνησις και ενθυμώμεθα ότι αι στροφαί αύται είναι από το άσμα το οποίον έψαλλον οι ναύται, ωραίοι
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=