Κ ΑΘΡΕΦΤ ΕΣ 27 εμείς. Χάρη στη φωτιά, οι πήλινες πλάκες εξακολουθούν να μας αφηγούνται μέχρι σήμερα όλα όσα αφηγήθηκαν πριν από χιλιάδες χρόνια σε κείνη τη γη ανάμεσα στα δυο ποτάμια. Στην εποχή μας, ο Τζορτζ Μπους ο νεότερος, πιθανόν πεπεισμένος πως η γραφή ανακαλύφθηκε στο Τέξας, ξεκίνησε ατιμωρητί έναν πόλεμο εξόντωσης ενάντια στο Ιράκ. Τα θύματα ήταν πολλές χιλιάδες, και όχι μόνο από σάρκα και οστά. Δολοφονήθηκε και η μνήμη. Πολυάριθμες πήλινες πλάκες, η ζωντανή Ιστορία, εκλάπησαν ή καταστράφηκαν από τους βομβαρδισμούς. Μία από τις πλάκες έλεγε: Είμαστε σκόνη, ένα τίποτα. Όλα όσα φτιάχνουμε, τα παίρνει ο άνεμος. Είμαστε από λάσπη Οι αρχαίοι Σουμέριοι πίστευαν πως ο κόσμος ήταν γη ανάμεσα σε δύο ποτάμια, αλλά κι ανάμεσα σε δύο ουρανούς. Στον πάνω ουρανό ζούσαν οι θεοί που εξουσίαζαν. Στον κάτω ουρανό, οι θεοί που δούλευαν. Έτσι είχαν τα πράγματα, μέχρι που οι κάτω θεοί βαρέθηκαν να δουλεύουν ακατάπαυστα, και ξέσπασε η πρώτη απεργία της παγκόσμιας ιστορίας. Έγινε πανικός. Για να μην πεθάνουν από την πείνα οι πάνω θεοί, έπλασαν από λάσπη τις γυναίκες και τους άντρες, και τους έβαλαν να δουλεύουν. Οι γυναίκες και οι άντρες γεννήθηκαν στις όχθες του Τίγρη και του Ευφράτη. Από την ίδια λάσπη φτιάχτηκαν και τα βιβλία που τα εξιστορούν όλα αυτά. Σύμφωνα με τα βιβλία, θάνατος σημαίνει επιστροφή στη λάσπη.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=