Καθάρισέ μου έναν λωτό

25 Κ Α Θ Ά Ρ Ι Σ Έ Μ Ο Υ Έ Ν Α Ν Λ Ω Τ Ό Οφείλω να πω ότι ο Τζορτζ έριξε τα χρήματα πάνω στο τραπέζι με αέρα, σαν να ήταν πραγματικά εκατόν είκοσι απαστράπτουσες χρυσές λίρες αυτά που σκορπούσε πάνω στο γραφείο του συμβολαιογράφου. Μου φαίνεται ότι εκεί- νη τη στιγμή το θάρρος του, που είχε κλονιστεί λίγο στη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων των διαπραγματεύ- σεων, αναζωπυρώθηκε από μια γενναία σπίθα της ίδιας του της τόλμης. Για κάποιον που όλη του τη ζωή είναι μα- θημένος σε στεγαστικά δάνεια, ασφαλιστικά συμβόλαια και υποθήκες, φαντάζει όντως ρομαντική αποκοτιά το πρώ- το κομμάτι γης που αποκτά στον κόσμο να είναι σε ελλη- νικό έδαφος και να το πληρώνει –πλασματικά έστω– σε χρυ- σές λίρες, σε μια εποχή που το Κυπριακό φουντώνει μέρα με τη μέρα και στην Αθήνα καίνε σωρηδόν βρετανικές ση- μαίες και καθετί αγγλικό είναι μισητό με μια ένταση αντι- στρόφως ανάλογη προς την αγάπη που εισέπρατταν άλλο- τε οι Άγγλοι στην Ελλάδα – καθετί αγγλικό εκτός από τη χρυσή λίρα. Οι κάτοικοι αυτού του νησιού τείνουν να εί- ναι καχύποπτοι, προσεκτικοί και επιφυλακτικοί, και δεν εμπιστεύονται κανένα άλλο νόμισμα. Στο λιμάνι δεν υπάρχει τράπεζα, έτσι όταν αποκτούν τα πολυπόθητα τεμάχια χρυσού αναγκάζονται να τα κρύ- βουν μέσα σε κάλτσες ή κάτω από λασκαρισμένες σανίδες του πατώματος. Νωρίτερα μάλιστα είχε γίνει κουβέντα πως ο ιδιοκτήτης του σπιτιού θα επέμενε να πληρωθεί σε χρυ- σό και ο Κρέων ήταν προετοιμασμένος να μας πάρει και να πάμε πόρτα πόρτα από σπίτι σε σπίτι για να αγοράσου- με το απόθεμά τους μέχρι να συμπληρώσουμε τον απαραί-