HWANG BO-REUM 22 των περαστικών. Η μεγαλύτερη αλλαγή απ’ όλες όμως ήταν η ίδια η Γιόνγκτζου. Η βιβλιοπώλισσα που τάραζε τους πελάτες με το κλαμένο της πρόσωπο δεν υπήρχε πια. Το βιβλιοπωλείο άρχισε να δέχεται πελάτες κι από πιο μακρινές γειτονιές. Η μητέρα του Μίντσολ ήταν πολύ ευχαριστημένη που έβλεπε άγνωστα πρόσωπα να ψάχνουν στα ράφια. «Σου είπαν από πού έμαθαν για το βιβλιοπωλείο;» «Από το Instagram». «Έχει το βιβλιοπωλείο λογαριασμό στο Instagram;» «Ναι. Έχεις δει τα χειρόγραφα σημειώματα ανάμεσα στις σελίδες των βιβλίων, ε; Έχω αναρτήσει φωτογραφίες τους στο ίντερνετ». «Α, μάλιστα. Και κάνει τόσο δρόμο ο κόσμος ως εδώ μόνο και μόνο γι’ αυτό;» «Ε, όχι μόνο γι’ αυτό. Είμαι πολύ ενεργή στο Instagram. Τις ώρες αιχμής που πάει ο κόσμος στη δουλειά, ανεβάζω συνήθως μια ζεστή καλημέρα. Ή κάποιο βιβλίο που διαβάζω. Μερικές φορές και κάποια μικρά παράπονα για τη ζωή. Α, και το απόγευμα καληνυχτίζω όσους επιστρέφουν από τη δουλειά τους». «Ειλικρινά, δεν μπορώ να καταλάβω πώς σκέφτεστε εσείς οι νέοι. Γιατί να κάνει κανείς τόσο δρόμο μόνο και μόνο γι’ αυτό; Τέλος πάντων, χαίρομαι. Νόμιζα ότι καθόσουν άψυχη σαν κούκλα βιτρίνας, αλλά τελικά φαίνεται ότι κάτι κάνεις εδώ μέσα». Δεν είχε και πολλά να κάνει τον καιρό που δεν είχε όρεξη, αλλά αφότου άρχισε να ασχολείται, οι δουλειές δεν τέ-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=