Η ζωή μου: Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν αφηγείται
R . J . G A D N E Y 12 η ιστορία θα μνημονεύει τον Αϊνστάιν ως ισάξιο του Πυ θαγόρα, του Αριστοτέλη, του Γαλιλαίου και του Νεύτωνα. Πάνω σε καρέκλες, σε μαονένια κομό και σε τραπέζια εδώ κι εκεί υπάρχουν πολυγραφημένες ακαδημαϊκές ερ γασίες από το Ινστιτούτο Ανωτέρων Σπουδών του Πανεπι στημίου Πρίνστον με την επισήμανση ότι απευθύνονται σε αυτόν: εργασίες από μαθηματικούς, από φυσικούς, από αρχαιολόγους, από αστρονόμους και οικονομολόγους. Μια βάση με πίπες στέκει δίπλα σε μολυβοθήκες μπροστά από ένα γραμμόφωνο και δίσκους βινυλίου, κυρίως με κο ντσέρτα για βιολί και πιάνο του Μπαχ και του Μότσαρτ. Στον τοίχο υπάρχουν τέσσερα πορτρέτα. Ένα του Ισαάκ Νεύτωνα. Ένα δεύτερο, του Τζέιμς Μάξγουελ, το έργο του οποίου ο Άλμπερτ έχει περιγράψει ως το πιο βαθυστόχαστο και πιο γόνιμο που έχει γνωρίσει η φυσική από την εποχή του Νεύτωνα. Ένα τρίτο, του Μάικλ Φάραντεϊ. Το τέταρτο είναι του Μαχάτμα Γκάντι. Κάτω από τα πορτρέτα βρίσκε ται κορνιζαρισμένο το έμβλημα της θρησκείας του ζαϊνι σμού, το σύμβολο του δόγματος της μη βίας. Ο Άλμπερτ κοιτάζει την επιστολή από τον Μπορν. «Πιστεύω» δηλώνει οΜπορν «ότι έννοιες όπως η απόλυ τη βεβαιότητα, η απόλυτη ακρίβεια, η τελική αλήθεια κ.λπ. είναι αποκυήματα της φαντασίας που δεν θα έπρεπε να γίνονται δεκτά σε κανέναν κλάδο της επιστήμης». «Συμφωνώ» μονολογεί ο Άλμπερτ. «Από την άλλη» συνεχίζει οΜπορν «οποιοσδήποτε ισχυ ρισμός πιθανότητας είναι είτε σωστός είτε λάθος από την οπτική γωνία της θεωρίας στην οποία βασίζεται. Τούτη η
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=