Η ζωή είναι δύσκολη
ΑΝΑΠΗΡΙΑ 31 σε από μια εγχείρηση ανοικτής καρδιάς και, πίσω στην Αγγλία, η μητέρα μου διαγνώστηκε κι αυτή με πρώιμο Αλτσχάιμερ. Παραθέτω τις δοκιμασίες αυτές, όχι επειδή είμαστε καθ’ οιον δήποτε τρόπομιαοικογένειααποτελούμενηαπό Ιώβ, αλλάεπειδή είμαι σίγουρος ότι δεν παρεκκλίνουμε σε τίποτε από τον μέσοόρο. Όλοι ερχόμαστε αντιμέτωποι, κάθε τόσο, με αρρώστιες και περι στασιακή ανημποριά. Όλοι ξέρουμε κάποιον που πάσχει από καρ κίνο, από καρδιοπάθεια, από χρόνιοπόνο. Την εποχή τουCovid-19, έχουμε πια φίλους και συγγενείς που υπέφεραν ή και πέθαναν, συχνά μόνοι τους. Είναι αδύνατο να αγνοήσουμε την ευθραυστό τητα της υγείας μας και όλων όσα εξαρτώνται απ’ αυτήν. Ακόμα και οι πιο γεροί ανάμεσάμας δεν μπορούν να αγνοήσουν τα σημά δια του γήρατος, τις ικανότητες που χάνουν όταν βγουν από τη δημογραφική ομάδα που οι ακτιβιστές για τα δικαιώματα των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες κάποτε βάφτισαν «προσωρινά αρ τιμελείς»· οι αναπηρίες πρέπει να είναι σημαντικές για κάθε άν θρωπο που ελπίζει να γεράσει. Το ότι η ζωή μας δεν είναι ιδανική δεν σημαίνει πως φτύνουμε τον κόρφο μας, εγκαταλείποντας το σώμα μας στην τύχη του. Απεναντίας, αναρωτιόμαστε πώς μπο ρούμε να ζήσουμε με το δυσλειτουργικό σώμα που έχουμε. Ένα από τα πιο θεμελιώδη μαθήματα που συναντάμε σε πρόσφα τα έργα στη φιλοσοφία της ιατρικής είναι η ανάγκη να είμαστε προσεκτικοί με τις λέξεις που χρησιμοποιούμε. Ξεκινώντας από την ιδέαότι ηυγεία είναι ησωστή λειτουργία τουσώματος και των οργάνων του, όλο και περισσότεροι συμφωνούν ότι υπάρχει δια φοράανάμεσαστη νόσο –μια κατηγορίαδυσλειτουργίας 5 – και την αρρώστια , τον αρνητικό αντίκτυπο της ασθένειας στο βιοτικό μας επίπεδο. Η αρρώστια είναι βιολογική· η νόσος είναι, τουλάχιστον έως κάποιο βαθμό, «φαινομενολογική» – ζήτημα της αίσθησης
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=