Η τριλογία της Νέας Υόρκης

Η Τ Ρ Ι Λ Ο Γ Ι Α Τ Η Σ Ν Ε Α Σ Υ Ο Ρ Κ Η Σ 16 κάνει με απόλυτη εμπιστοσύνη, επειδή δεν περιέχει τίποτε άλλο εκτός από την αλήθεια . Ακριβώς τη στιγμή που ο Κουίν ξεκινούσε να ζυγίζει το νόημα αυτών των φράσεων, να γυροφέρνει στο μυαλό του τις διαβεβαιώσεις τους, χτύπησε το τηλέφωνο. Πολύ αργότερα, όταν ήταν σε θέση να ανασυνθέσει τα γεγονότα εκείνης της νύχτας, θα θυμόταν ότι κοίταξε το ρολόι, είδε ότι ήταν περασμένες δώ­ δεκα κι αναρωτήθηκε γιατί να του τηλεφωνήσει τέτοια ώρα κά­ ποιος. Κατά πάσα πιθανότητα, σκέφτηκε, τα νέα ήταν άσχημα. Πετάχτηκε από το κρεβάτι του, προχώρησε γυμνός προς το τη­ λέφωνο και σήκωσε το ακουστικό στο δεύτερο χτύπημα. «Ναι;» Στην άλλη άκρη της γραμμής έγινε μια μεγάλη παύση και για μια στιγμή ο Κουίν νόμισε ότι αυτός που τον καλούσε είχε κλείσει. Έπειτα, από μεγάλη απόσταση θαρρείς, ήρθε ο ήχος μιας φωνής ολότελα διαφορετικής από οποιαδήποτε άλλη είχε ακούσει ως τότε. Ήταν ταυτόχρονα μηχανική και γεμάτη συναί­ σθημα, μετά βίας ξεπερνούσε το επίπεδο του ψιθύρου κι ωστό­ σο ακουγόταν τέλεια, και μάλιστα σε έναν τόνο τόσο ομοιό­ μορφο, που δεν μπορούσε να πει αν η φωνή αυτή ανήκε σε άντρα ή σε γυναίκα. «Εμπρός;» είπε η φωνή. «Ποιος είναι;» ρώτησε ο Κουίν. «Εμπρός;» έκανε πάλι η φωνή. «Ακούω» συνέχισε ο Κουίν. «Ποιος είναι;» «Ο Πολ Όστερ εκεί;» ρώτησε η φωνή. «Θα ήθελα να μιλήσω στον κύριο Πολ Όστερ». «Δεν υπάρχει κανείς εδώ με αυτό το όνομα». «Ο Πολ Όστερ. Του Γραφείου Ερευνών Όστερ». «Λυπάμαι» είπε ο Κουίν. «Θα πρέπει να πήρατε λάθος νού­ μερο». «Είναι ζήτημα έκτακτης ανάγκης» είπε η φωνή.