14 ΕΝΑ Το πρακτορείο βρίσκεται στην κεντρική οδό, χωμένο ανάμεσα σε ένα ινστιτούτο αισθητικής και μια βιτρίνα που, εκ των υστέρων, μοιάζει προφητική. Όταν είχα έρθει εδώ για την αρχική μου συνέντευξη για δουλειά, ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο, με αφίσες στη βιτρίνα που υπόσχονταν ελευθερία, απόδραση, ηλιόλουστο ουρανό. Κατά την τελευταία μου επίσκεψη, όταν μου είπαν ότι τέθηκα σε διαθεσιμότητα, ήταν άδειο και σκοτεινό. Τώρα, έξι μήνες αργότερα, φιλοξενεί ένα στούντιο αεροβικής, και δεν έχω ιδέα τι μπορεί να προμηνύει αυτό. Στο εσωτερικό του πρακτορείου, ο κύριος Γκερλέν με περιμένει πίσω από ένα γραφείο στην άλλη άκρη ενός χώρου που προορίζεται σαφώς για λιανεμπόριο. Χωρίς ράφια, ταμειακές μηχανές και προθήκες προϊόντων, ο χώρος είναι πολύ μεγάλος και άδειος για ένα γραφείο που στελεχώνεται από ένα μόνο άτομο. Ο ήχος της πόρτας που κλείνει πίσω μου αντηχεί στον άδειο χώρο, αφύσικα δυνατός. «Γεια σου, Κιτ» λέει ο κύριος Γκερλέν και ακούγεται πολύ πιο φιλικός απ’ ό,τι κατά την τελευταία μου επίσκεψη. «Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω». «Παρομοίως» λέω ψέματα. Ποτέ δεν ένιωσα άνετα με τον κύριο Γκερλέν. Λεπτός, ψηλός και με γερακίσιο βλέμμα, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι διευθυντής γραφείου κηδειών. Του ταιριάζει, γιατί αυτός είναι συνήθως ο επόμενος σταθμός για
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=