27 Η ΜΑΓΙΣΣΑ ρία του αγροκτήματος δεν τους είχε ενοχλήσει ποτέ. Ούτε αυτή ούτε ο Πέτερ ήταν ιδιαίτερα προληπτικοί. Αλλά βέβαια είχαν ακουστεί πολλά όταν αγόρασαν το αγρόκτημα των Στραντ πριν από δέκα χρόνια, για όλες τις συμφορές που είχαν πλήξει αυτή την οικογένεια. Από όσα, ωστόσο, είχε καταλάβει η Εύα, επρόκειτο απλώς για μια μεγάλη τραγωδία που είχε προκαλέσει όλα τα υπόλοιπα κακά. Ο θάνατος της μικρής Στέλλας είχε οδηγήσει στην τραγική κατάληξη της οικογένειας, κι αυτό δεν είχε καμία απολύτως σχέση με το αγρόκτημα. Η Εύα έσκυψε και συνέχισε να κόβει αγριόχορτα, αγνοώντας επιδεικτικά τον πόνο στα γόνατα. Για την ίδια και τον Πέτερ αυτό το καινούργιο σπιτικό ήταν ένας παράδεισος. Ήταν κάτοικοι της πόλης, αν βέβαια μπορούσε να θεωρεί κανείς την Ουντεβάλα πόλη, αλλά πάντα ονειρεύονταν ένα σπίτι στην εξοχή. Το αγρόκτημα έξω από τη Φιελμπάκα ήταν τέλειο από όλες τις απόψεις. Και το γεγονός ότι η τιμή ήταν χαμηλή εξαιτίας όσων είχαν γίνει βόλευε και το δικό τους κομπόδεμα. Η Εύα έλπιζε ότι είχαν καταφέρει να πλημμυρίσουν αυτό εδώ το μέρος με αρκετή αγάπη και θετική ενέργεια. Το ωραιότερο ήταν ότι άρεσε πάρα πολύ στη Νία. Την είχαν βαφτίσει Λινία, αλλά από τότε που ήταν μικρή αυτοαποκαλούνταν Νία και φάνηκε φυσικό στην Εύα και στον Πέτερ να τη φωνάζουν έτσι. Τώρα ήταν τεσσάρων χρόνων και τόσο αποφασιστική και πεισματάρα, που έκανε την Εύα να τρέμει στη σκέψη της εφηβείας της. Όπως όλα έδειχναν όμως δεν θα έκαναν άλλα παιδιά, οπότε θα επικέντρωναν όλη την προσοχή τους στη Νία όταν θα έφτανε εκείνη η ώρα. Αυτή τη στιγμή άλλωστε η εφηβεία της Νία φαινόταν κάτι πολύ μακρινό. Η μικρή έτρεχε γύρω στην αυλή τώρα, ανάμεσα στα κατοικίδια, σαν μια μικρή μπάλα ενέργειας, με τα ξανθά μαλλιά που είχε πάρει από την Εύα να πέφτουν σαν βροχή γύρω από το φωτεινό προσωπάκι της. Η Εύα πάντα φοβόταν ότι η μικρή θα είχε
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=