Η μάγισσα

H M A Γ Ι Σ Σ Α 13 ναν μόνο μεταξύ τους. Και με τις αναμνήσεις από τη Συρία. Τις καλές και, πάνω απ’ όλα, τις άσχημες αναμνήσεις. Αυτές που πολλοί ξαναζούσαν επανειλημμένα. Ο Καρίμ προσπαθούσε να τα απωθεί όλα αυτά. Τον πόλεμο που είχε γίνει καθημερινότη- τα. Το μακρύ ταξίδι στη χώρα της επαγγελίας στον Βορρά. Τα είχε καταφέρει. Τόσο αυτός όσο και η αγαπημένη του Αμίνα, όπως και τα μικρά τους στολίδια, ο Χάσαν και η Σαμία. Αυτά τα πρόσωπα μετρούσαν. Είχε καταφέρει να τους οδηγήσει στην ασφάλεια, να τους δώσει μια δυνατότητα για το μέλλον. Τα κορμιά που επέπλεαν στο νερό στριμώχνονταν στα όνειρά του, αλλά όταν άνοιγε τα μάτια του εξαφανίζονταν. Αυτός και η οικογένειά του ήταν εδώ. Στη Σουηδία. Τίποτ’ άλλο δεν είχε σημασία. «Πώς το λέει κανείς όταν κάνει σεξ με κάποιον;» Ο Αντνάν γέλασε με τα λόγια του. Αυτός και ο Χαλίλ ήταν οι νεότεροι εδώ μέσα. Κάθονταν ο ένας δίπλα στον άλλον και συναγωνίζονταν στ’ αστεία. «Δείξτε σεβασμό» είπε ο Καρίμ στα αραβικά και τους αγρι- οκοίταξε. Ανασήκωσε απολογητικά τους ώμους του στον Στούρε, ο οποίος κούνησε ελαφρά το κεφάλι. Ο Χαλίλ και ο Αντνάν είχαν έρθει εδώ μόνοι τους, χωρίς οικογένεια, χωρίς φίλους. Κατάφεραν να φύγουν από το Χαλέ- πι πριν τα πράγματα γίνουν πολύ επικίνδυνα και η φυγή αδύ- νατη. Φυγή ή παραμονή. Και οι δύο ενέργειες ήταν επικίνδυνες. Ο Καρίμ δεν μπορούσε να εξοργιστεί μαζί τους παρά την προφανή έλλειψη σεβασμού που έδειχναν. Ήταν παιδιά. Φοβι- σμένα και μόνα σε μια ξένη χώρα. Η θρασύτητα ήταν το μόνο που τους είχε απομείνει. Όλα ήταν ξένα γι’ αυτούς. Ο Καρίμ τούς μιλούσε λίγο μετά τα μαθήματα. Οι οικογένειές τους είχαν συγκεντρώσει ό,τι είχαν και δεν είχαν από χρήματα για να τους δώσουν τη δυνατότητα να φτάσουν εδώ. Αυτά τα παιδιά κου- βαλούσαν μεγάλα βάρη στους ώμους τους. Δεν βρέθηκαν απλώς